Artikelen door Jan van Asperen

Journalisten, denk na voordat je schrijft.

Een column door JGJC van Asperen – 24 september 2026, Gisteren en vanmorgen sloeg ik de krant open en toen bleef mijn oog hangen op een grote koppen. Het Algemeen Dagblad meldde dat meer dan de helft van de 22 belangrijkste wapensystemen van Defensie deels niet inzetbaar zijn. Gevechtshelikopters, schepen, pantservoertuigen en andere cruciale systemen […]

Een duimpje is geen gesprek.

Mijn gedachten over luisteren, oorlog en de kunst van communiceren. Door JGJC, dit wordt een persoonlijk verhaal. Waar is het gesprek gebleven? Ik houd in mijn verhaal mijn belangrijkste gedachte als rode draad intact: luisteren → nadenken → reageren → samen naar een oplossing zoeken. En ik zal ook voorzichtig zijn met de passages over Oekraïne, […]

DE BRIEF DIE IK BLIJF SCHRIJVEN

Vandaag, op 07 augustus 2026, zit ik opnieuw met mijn oude brieven voor mij en denk ik terug in de tijd. Zo heb ik ook vele jaren daarvoor geschreven aan vele mensen van wie ik dacht dat zij misschien iets konden betekenen voor de wereld waarin wij allemaal moeten leven. Ik zou zo graag willen […]

Een Stem van de Vrede

Een vredesverhaal gebaseerd op het gedicht van JGJC (04-06-2026) “Een stem van de vrede”. Wie spreekt er zacht in tijden van geschreeuw, wie houdt het licht wanneer de nacht ons knevelt? Wie vraagt nog: “waarom?”, zonder haat of vuur, wanneer de wereld zich in woede wentelt? Laat een stem opstaan, als een duif zo licht, […]

De wereld luistert niet naar gewone burgers.

Ik heb al heel wat jaren in diverse brieven die ik schreef aan wereldleiders en ons eigen kabinet in Nederland verteld hoe ik het zie. Ik heb er steeds voor gepleit dat wij in Europa veel te zwak onze huid verkopen en nooit hebben gedreigd of om volledig overleg hebben gevraagd, niet geprobeerd hebben richting […]

Ik spreek, omdat stilte soms schuld wordt.

Ik kijk naar de wereld en vraag mij af waar het misging, waar woorden wapens werden en overleg verdween, waar leiders hun stem verhieven alsof zij boven alles stonden, alsof geschiedenis geen leermeester meer mocht zijn. Ik zie hoe macht zich toont in luidheid en gebaar, maar zelden nog in luisteren en wegen van belangen. […]

Meike, mijn oude vriend is weer terug.

Meike, een ode aan een oude vriend, Er is iets magisch aan dat eerste zachte briesje dat door de lente waait. Niet de felle windstoten van maart, ook niet de vochtige aprilse grillen, maar die eerste echte voorjaarswind die je huid beroert als een vergeten herinnering. Het is het moment waarop de aarde langzaam wakker […]