Aan drs. J.C. (Jan) Snoek, Persoonlijk adviseur van Z.M. de Koning.

Paleis Noordeinde, Noordeinde 68, 2514 GL Den Haag

Betreft: de toestand in de wereld waarin wij leven,

Geachte heer Drs. Jan Snoek,

Op de allereerste plaats wil ik u nogmaals bedanken voor de hartelijke ontvangst op 1 november op het Paleis Noordeinde. De vriendelijkheid/hartelijkheid van u en ook van Leonie ten Have hebben mij getroffen. In navolging van het gesprek met de Koning en de Koningin op 1 november 2023, wil ik aan u ook mijn vervolgverhaal dat ik uit verschillen brieven en inzichten heb opgediept en die ik in de afgelopen jaren heb geschreven en verzonden naar zeer uiteenlopende personen en waarvan ik in het gesprek in de groep en ook met u reeds melding maakte.

Ik wil dit samengesteld verhaal aan u voorleggen en misschien zult u de Majesteiten ook hierover informeren. Mijn wens zou zijn, althans dat is mijn visie en zoals ik de toekomst voor mij zie, is het een weg die afgelegd moet worden. Zonder het onderstaande zal er helemaal niets meer helpen om een nieuwe totale oorlog die ons mensen zal gaan treffen als wij dit proces samen gaan verliezen als groepen tegenover elkaar blijven staan.

Ik schrijf een verhaal over mijn zorgen en waarin ik duidelijk probeer te maken dat het een en ander helemaal anders zou moeten worden aangepakt, namelijk dat alles uit gesprekken moet worden gehaald om China en Rusland samen met het Westen bij alle zorgen die er zijn te betrekken. Als Rusland en China altijd dwars blijven liggen, dan zal de wereld op een niet al te lange termijn naar de knoppen gaan. Misschien een beetje te veel pessimistisch gedacht? Maar…. als men nu kijkt naar Israël en het totale Midden-Oosten, zeker naar Iran en Syrie en Israël zal Hamas uitroeien, dan is er zo enorm veel haat gezaaid onder bevolkingsgroepen zoals bij de Palestijnen dat deze bevolkingsgroep omdat zij als onschuldige burgers worden opgeofferd aan een ideaal van een land en groep dat het later helemaal geen ideaal zal blijken te zijn maar een gedachtenkronkel die niet meer is recht te buigen. De volgende groep die wraak neemt staat weer op en begint weer van voor af aan, ondersteund door een land als Rusland of Iran.

In een wereld waarin zorgen zich als schaduwen over ons leven uitstrekken, voel ik me gedwongen om mijn gedachten en bezorgdheid met anderen te delen. We kunnen niet langer doorgaan met ons hoofd in het zand te steken en hopen dat alles vanzelf opgelost gaat worden. De wereld staat op een kritiek punt, en het is van het grootste belang dat we alles uit gesprekken moeten halen om China en Rusland bij alle zorgen die er momenteel zijn te betrekken. Gezamenlijke gesprekken voeren van hoog tot laag in alle geledingen van de samenleving en aan mijn geliefde gesprekstafel. Zittend met elkaar aan een tafel. Elkaar in de ogen kunnen kijken en luisteren zonder te moeten luisteren naar elkaar door een microfoon en scherm. Zo pas kunnen wij horen en zien wat die ander precies te vertellen heeft zonder de klank van zijn stem te vervormen maar direct zo de waarden van het leven te proberen over te brengen.

Dat mensen eens zullen luisteren en met respect met elkaar zullen omgaan, ieders leven waarderen en dat wij blijven Geloven in een mooiere toekomst, dat wij blijven Hopen op iets moois en dat de Liefde en het respect het allergrootste goed is dat wij aan elkaar kunnen schenken. Doe steeds water bij de wijn en laat de wijn dan alsnog goed smaken. Samenwerken met elkaar doe je met respect en geduld. Geven en nemen is de norm en wie veel begrijpt zwijgt op het juiste moment.

Mijn zorgen begonnen jaren geleden toen ik voor het eerste keer besefte hoe kwetsbaar onze wereld is voor de gevaren die op de loer liggen. Zittend in mijn kale appartement toen en na de verkoop van onszelf gebouwde huis en dat wij het appartement aan het inrichten waren en mijn vrouw nog op haar werk en zittend even om mij te ontspannen voor de tv zat, toen zag ik de vliegtuigen een voor een de wolkenkrabbers in New York invliegen en mensen die als poppen vielen wist ik het en dacht dus zo gaat het ook. Er zijn mensen waarvan hun leven geen waarde heeft en de vele mooie bruiden op hen zullen wachten.

Of het nu gaat om de dreiging van klimaatverandering, de verspreiding van nucleaire wapens, of de toenemende ongelijkheid tussen landen, er zijn talloze redenen om bezorgd te zijn. Maar wat mij nog meer zorgen baart, is de houding van sommige van ’s werelds machtigste naties, met name China, Noord-Korea, Iran en Rusland bijvoorbeeld die andere criminele landen en organisaties steunen met geld en wapens. Halen sancties nog iets uit? Ik denk het niet want kijk maar naar Noord-Korea daar gaat de ene na de andere raket de lucht in en waar komt daarvoor het geld dan vandaan? De eigen bevolking telt niet en moeten creperen en lijdt honger.

Mijn zorgen zijn niet louter gebaseerd op angst voor een derde wereldoorlog, maar ook op de alarmerende gevolgen van deze voortdurende rivaliteit. We zien dit op verschillende gebieden: de klimaatcrisis, de verspreiding van nucleaire wapens, de opkomst van autoritaire regimes en de erosie van democratieën. Al deze kwesties zijn nauw verbonden met de relatie tussen China, Rusland en het Westen, en het is nu de tijd dat we dit serieus moeten gaan aanpakken.

Wat me het meest frustreert, is de neiging van sommige beleidsmakers om te geloven dat we deze uitdagingen alleen kunnen aangaan en oplossen zonder China en Rusland. Dit is een illusie die we niet langer kunnen koesteren. De wereld is te complex en onderling verbonden geworden voor dergelijk isolationisme. We moeten deze grootmachten betrekken bij onze gesprekken en samenwerkingen, zelfs als ze vaak dwarsliggen en oorlog voeren met onbemiddelde naties zoals nu in Oekraïne en Israel met Hamas en ook nog andere.

China en Rusland bijvoorbeeld hebben de afgelopen jaren een groeiende invloed in de wereld laten zien. Ze hebben hun economische, militaire en politieke macht gebruikt om hun belangen en agenda’s te bevorderen, vaak ten koste van andere landen. Terwijl sommigen beweren dat deze opkomende machten de wereld in een betere richting zouden kunnen duwen, ben ik er niet zo zeker van.

Mijn bezorgdheid is dat China en Rusland, in plaats van bij te dragen aan mondiale stabiliteit en welvaart, eerder een bron van spanning en onzekerheid zijn geworden. Ze lijken vaak dwars te liggen bij pogingen om internationale conflicten op te lossen en samen te werken aan mondiale uitdagingen. Deze houding kan niet langer worden genegeerd. In hele belangrijke instanties zoals de United Nations en de Verenigde Naties komen deze twee landen altijd met Veto’s en of het recht of krom is altijd met een Veto. Ook in het Europa is een stem al maatgevend en dus kan een Veto de dienst uitmaken. Zouden instituten hun regels verkeerd hebben opgesteld bij de oprichting?

Een van de grootste zorgen is het groeiende conflict in Oost-Oekraïne. Rusland heeft in 2014 de Krim geannexeerd en steunt sindsdien separatistische groepen in Oost-Oekraïne en voert nu zelfs een uitgebreide oorlog zomaar uit het niets met Oekraïne en weet niet van ophouden. Vele onschuldige slachtoffers als gevolg. Dit heeft geleid tot een voortdurende humanitaire crisis en een conflict dat nog steeds voortduurt. De inspanningen om tot een vreedzame oplossing te komen worden voortdurend belemmerd door die betrokkenheid van Rusland.

China heeft ook zijn deel van internationale controverses. Het claimt soevereiniteit over grote delen van de Zuid-Chinese Zee, wat heeft geleid tot spanningen met buurlanden en de Verenigde Staten. Het land heeft ook kritiek gekregen voor zijn aanpak van mensenrechtenkwesties, met name in Tibet en Xinjiang. Deze voorbeelden zijn slechts het topje van de ijsberg. Er zijn talloze andere kwesties waarbij China en Rusland betrokken zijn, en het is duidelijk dat hun acties de stabiliteit en veiligheid van de wereld in gevaar brengen. Het is essentieel dat we manieren vinden om deze landen te betrekken bij internationale gesprekken en onderhandelingen om tot vreedzame oplossingen te komen.

Dit brengt me bij het belang van diplomatie en dialoog. In een wereld die steeds meer verdeeld is, is het van cruciaal belang dat we manieren vinden om met elkaar in gesprek te gaan en te blijven. Dit geldt met name voor de betrekkingen tussen de Verenigde Staten, China en Rusland. Als deze drie grootmachten niet in staat zijn om constructieve dialogen te voeren, dan is er weinig hoop op vooruitgang.

Diplomatie betekent niet dat we het altijd met elkaar eens moeten zijn, maar het betekent wel dat we bereid moeten zijn om te luisteren, te onderhandelen en compromissen te sluiten. Het betekent ook dat we moeten proberen elkaars zorgen en belangen te begrijpen. Als we hier niet in slagen, zullen we blijven steken in een patstelling die niemand ten goede komt. Het beëindigen van de oorlog in Vietnam heeft maanden en maanden geduurd voordat er een enkele oplossing op tafel lag. Waren we vroeger toegefelijker?

Ik pleit voor een intensivering van de diplomatieke inspanningen om China en Rusland bij de internationale gesprekken te betrekken. De Poetin van Rusland is een persoon met een speciaal karakter en hij die man in het Kremlin, het is een man die erbij betrokken wil zijn, erbij wil horen, stoer wil doen en net zo evenwichtig in het leven wil staan als ieder ander, ook het gelijke gewicht wil hebben als een gelijke van welke President of Minister-president dan ook en of hij dat heeft is voor mij nu niet relevant meer. Hij heeft zijn troefkaart reeds verspeeld.

Allereerst moeten we proberen bestaande diplomatieke kanalen te versterken en te verbeteren. Dit kan inhouden dat we bilaterale en multilaterale overleggen organiseren om specifieke kwesties aan te pakken. Laat personen met een goed stel hersens bij elkaar aan tafel gaan zitten en laat hen filosoferen en gesprekken met anderen voeren om tot oplossingen te geraken. Ten tweede moeten we nieuwe platforms creëren voor diplomatieke dialoog. Dit zou kunnen betekenen dat we internationale conferenties organiseren waar alle betrokken partijen aan kunnen deelnemen en hun zorgen kunnen uiten. Deze conferenties kunnen worden gefaciliteerd door internationale organisaties zoals de Verenigde Naties.

Een derde benadering is om de burgermaatschappij en non-gouvernementele organisaties te betrekken bij het diplomatieke proces. Deze actoren kunnen vaak een brug slaan tussen regeringen en helpen bij het opbouwen van vertrouwen en begrip. Ze kunnen ook druk uitoefenen op regeringen om actie te ondernemen. Wij moeten erkennen dat diplomatieke inspanningen tijd en geduld vergen. Het kan jaren duren voordat resultaten worden geboekt, maar dat mag ons niet ontmoedigen. Het alternatief, namelijk een wereld waarin conflicten en spanningen blijven escaleren, is veel gevaarlijker.

In plaats van het voeren van een nieuwe wapenwedloop, moeten we streven naar ontwapening en nucleaire beheersing. Dit kan alleen gebeuren als we China en Rusland aan boord krijgen en hen betrekken bij internationale inspanningen om de verspreiding van nucleaire wapens te stoppen. Dit vergt diplomatie en geduld, maar het is de enige manier om de wereld veiliger te maken voor toekomstige generaties.

Een ander punt van zorg is de opkomst van autoritaire regimes over de hele wereld. We zien een zorgwekkende trend waarin democratieën worden ondermijnd en autoritaire leiders hun macht consolideren. China en Rusland spelen vaak een rol in het ondersteunen van deze regimes, en we moeten hen ter verantwoording roepen voor hun acties. In plaats van het voeren van een nieuwe koude oorlog, moeten we proberen om China en Rusland te overtuigen van het belang van democratische waarden en mensenrechten. Dit kan alleen gebeuren als we open en eerlijke gesprekken voeren en proberen begrip en consensus te bereiken.

Mijn zorgen zijn niet slechts gebaseerd op pessimisme, maar eerder op een diepgewortelde overtuiging dat we de koers van de geschiedenis kunnen veranderen. We moeten de sjablonen die we vroeger gebruikte nu weer van onze zolders halen en afstoffen om te gebruiken. We hebben de middelen en de technologie om de wereld te verbeteren en de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd aan te pakken. Maar dit kan alleen gebeuren als we bereid zijn om samen te werken en compromissen te sluiten.

Het is tijd om de oude denkbeelden van vijandigheid en rivaliteit achter ons te laten en in te zien dat we allemaal op dezelfde planeet wonen en de toekomst samen moeten vormgeven. We kunnen niet langer toestaan dat onze zorgen ons verdelen. We moeten naar een toekomst streven waarin dialoog, samenwerking en begrip centraal staan in onze internationale betrekkingen. Het is belangrijk om te begrijpen dat het betrekken van China en Rusland bij internationale gesprekken geen garantie zijn voor succes. Deze landen hebben hun eigen belangen en agenda’s, en ze zullen niet altijd bereid zijn om toe te geven aan internationale druk. Maar we moeten het op zijn minst proberen.

Een belangrijk aspect van dit proces is het opbouwen van vertrouwen tussen alle betrokken partijen. Vertrouwen is de basis voor succesvolle diplomatie. Dit betekent dat we eerlijk en open moeten zijn in onze communicatie en dat we ons aan onze verplichtingen moeten houden. Verder is het essentieel om wederzijds respect te tonen voor de soevereiniteit en belangen van andere landen. Dit betekent dat we geen eenzijdige acties moeten ondernemen die andere landen provoceren. Het betekent ook dat we bereid moeten zijn om te onderhandelen en compromissen sluiten om tot oplossingen te komen.

Een ander aspect van mijn zorgen is de dreiging van klimaatverandering. Dit is een van de grootste uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd, en het vereist een gezamenlijke aanpak van alle landen. China en Rusland behoren tot de grootste vervuilers ter wereld, en hun acties hebben een aanzienlijke invloed op het klimaat.

Het is essentieel dat deze landen hun verantwoordelijkheid erkennen en stappen ondernemen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Dit kan niet worden bereikt zonder internationale samenwerking. Het is van cruciaal belang dat de Verenigde Staten, China en Rusland samenwerken om de doelstellingen van het Klimaatakkoord van Parijs te halen. Dit betekent dat er druk moet worden uitgeoefend op deze landen om hun klimaatdoelstellingen te halen en hun inspanningen op te voeren. Het betekent ook dat er technologieën en financiële steun beschikbaar moeten worden gesteld om ontwikkelingslanden te helpen hun eigen uitstoot te verminderen.

Als China en Rusland weigeren bij te dragen aan mondiale klimaatinspanningen, zal dit niet alleen de klimaatverandering verergeren, maar ook de wereldwijde spanningen vergroten. Klimaatverandering kan leiden tot conflicten over hulpbronnen, migratie en veiligheid, en deze conflicten kunnen zich over de hele wereld verspreiden.

Een andere zorg die ik heb, is de verspreiding van nucleaire wapens. Dit is een van de meest verwoestende bedreigingen voor de wereldvrede, en het is van het grootste belang dat alle landen hun verantwoordelijkheid nemen om deze dreiging te verminderen.

China en Rusland zijn twee van de negen kernwapenstaten ter wereld, en ze spelen een cruciale rol in de nucleaire ontwapening. Het is van vitaal belang dat deze landen de inspanningen ondersteunen om het aantal kernwapens te verminderen en uiteindelijk volledig te elimineren. Dit kan worden bereikt door internationale onderhandelingen en verdragen, zoals het Verdrag over de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) en het Kernstopverdrag. China en Rusland moeten zich actiever inzetten voor deze inspanningen en hun nucleaire arsenalen verminderen. Het is ook belangrijk om te voorkomen dat andere landen kernwapens ontwikkelen. Dit vereist een gezamenlijke inspanning om de verspreiding van nucleaire technologie en materialen te beperken. Als China en Rusland niet actief deelnemen aan deze inspanningen, zal dit de wereld steeds meer onveiliger maken.

Ik maak mij zorgen over de groeiende ongelijkheid tussen landen. Terwijl sommige landen steeds welvarender worden, blijven anderen achter. Deze ongelijkheid kan leiden tot conflicten, migratie en onrechtvaardigheid. China en Rusland hebben de middelen en invloed om bij te dragen aan de vermindering van deze ongelijkheid. Dit kan worden bereikt door middel van ontwikkelingshulp, handelsbeleid en economische samenwerking. Het is van cruciaal belang dat deze landen hun rol als mondiale spelers erkennen en zich inzetten voor een eerlijkere wereld.

Als we China en Rusland blijven behandelen als tegenstanders in plaats van potentiële partners, zullen we nooit in staat zijn om oplossingen te vinden voor de complexe problemen waarmee we worden geconfronteerd. We moeten erkennen dat ze een legitieme plaats hebben in de mondiale arena en dat we samen moeten werken om de uitdagingen aan te gaan die voor ons liggen. Om al deze zorgen aan te pakken, moeten we een gezamenlijke inspanning leveren. Dit betekent dat alle landen, groot en klein, hun verantwoordelijkheid moeten nemen en actief deelnemen aan internationale gesprekken en onderhandelingen. Het betekent ook dat we bereid moeten zijn om concessies te doen en compromissen te sluiten.

Het is tijd om te erkennen dat de wereld niet langer kan functioneren op basis van unilaterale acties en machtsstrijd. We moeten streven naar samenwerking, begrip en vertrouwen. Dit betekent dat we China en Rusland niet langer kunnen negeren of isoleren, maar ze juist moeten betrekken bij alle zorgen en uitdagingen waar de wereld voor staat. Als China en Rusland altijd dwars zullen blijven liggen en we er niet in slagen om ze te betrekken bij internationale inspanningen, dan zal de wereld naar de knoppen gaan. De gevolgen van conflicten, klimaatverandering, nucleaire proliferatie en ongelijkheid zullen ondraaglijk zijn. Het is tijd om actie te ondernemen voordat het te laat is.

Laten we onze zorgen omzetten in actie. Laten we streven naar een wereld waarin samenwerking en diplomatie de boventoon voeren. Laten we ervoor zorgen dat China en Rusland hun verantwoordelijkheid nemen en bijdragen aan een betere toekomst voor ons allemaal. Onze wereld verdient niets minder.

Als dit verhaal toch bewaarheid zou kunnen worden, dan is dat de oplossing voor ons allemaal, dan zijn wij samen in de zevende hemel.

I Have a Dream, zei Martin Luther King voordat hij werd vermoord op 4 april 1968.

WEERT JGJCVA: 06-11-2023,

Ik wil Poetin van Rusland en Xi Jinping van China bij elkaar brengen en om dan samen met het Westen aan tafel te gaan en dan samen te overleggen tot het probleem is opgelost hoe de Wereld verbetert kan worden. Verdragen opzeggen en weer volop de wapenwedloop aangaan waardoor de wereld steeds meer onveiliger wordt is een groot schandaal. Ergens in de krant staat zomaar ineens dat er verdragen voor tanks worden opgezegd omdat Rusland dat ook gedaan heeft. Het is toch van de zotte dat mensen totaal geen verstand meer blijken te hebben en maar wat aanrotzooien. De wereld steeds onveiliger maken in plaats van veiliger.

In een tijdperk van toenemende geopolitieke spanningen en wereldwijde uitdagingen, staat de wereld nu op een kruispunt. Aan de ene kant was Vladimir Poetin, de president van Rusland, en aan de andere kant Xi Jinping, de president van China. Beide leiders hebben aanzienlijke macht en invloed in hun respectievelijke landen, en ze worden geconfronteerd met complexe problemen die de hele wereld aan het beïnvloedden zijn.

Het Westen, wij dus, en vertegenwoordigd door leiders uit Europa en Noord-Amerika, stond klaar om te overleggen en samen te werken met Vladimir Poetin en Xi Jinping. De wereld heeft dringend behoefte aan een oplossing voor tal van problemen, waaronder klimaatverandering, wereldwijde gezondheidscrises, economische ongelijkheid en conflicten tussen landen en waarvoor nu oorlogen worden uitgevoerd.

Op een dag besloten Poetin en Xi Jinping dat het tijd was om de handen ineen te slaan. Ze begrepen dat de wereld beter af zou zijn als de grootmachten samenwerkten in plaats van tegen elkaar te strijden. Ze nodigden leiders uit het Westen uit voor een historische topbijeenkomst waarin ze hun verschillen opzij zouden kunnen zetten en zouden proberen een gemeenschappelijke weg vooruit en toekomstgericht te vinden.

De topbijeenkomst begon met een korte toespraak van Poetin, waarin hij benadrukte dat de wereld niet gebaat was bij verdeeldheid en confrontatie. Hij erkende dat Rusland en het Westen historische geschillen hebben, maar betoogde dat de tijd was gekomen om te streven naar vrede en samenwerking.

Xi Jinping voegde eraan toe dat China bereid is om zijn economische macht en technologische vooruitgang in te zetten om wereldwijde problemen aan te pakken. Hij benadrukt het belang van internationale solidariteit en benadrukt dat niemand een eiland is en dat geen enkel land deze problemen alleen kan oplossen.

De leiders van het Westen stemden in met deze visie en benadrukten het belang van multilaterale samenwerking. Ze spreken over de noodzaak om klimaatverandering aan te pakken door middel van duurzame energie, het belang van gezamenlijke inspanningen om wereldwijde gezondheidscrises zoals pandemieën te voorkomen en te beheersen, en de dringende noodzaak om economische ongelijkheid te verminderen.

Na maanden van intense gesprekken en onderhandelingen worden er overeenkomsten gesloten. De leiders beloven om gezamenlijk actie te ondernemen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en de opwarming van de aarde te beperken. Ze zullen investeren in groene technologieën en hernieuwbare energiebronnen en om een duurzamere toekomst te bevorderen.

Wat betreft de wereldgezondheid, wordt er afgesproken om een gezamenlijk fonds op te richten om snel te reageren op pandemieën en om vaccins en medische voorraden toegankelijk te maken voor alle landen, ongeacht hun economische status.

Om economische ongelijkheid aan te pakken, worden er afspraken gemaakt om de toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en economische kansen te verbeteren, zowel in eigen land als wereldwijd. Er zullen maatregelen worden genomen om corruptie en financiële oneerlijkheid aan te pakken.

De wereld kijkt vol verwachting naar deze historische overeenkomsten en naar de belofte voor een betere toekomst. Hoewel er nog veel werk te doen is om deze doelen te bereiken, is de stap in de richting van internationale samenwerking een lichtpuntje in een wereld die altijd geteisterd wordt door verdeeldheid en conflicten.

De leiders verlaten de topbijeenkomst met een gevoel van optimisme en vastberadenheid. Ze begrijpen dat de weg naar een betere wereld lang en uitdagend zal zijn, maar ze zijn vastbesloten om samen te werken en de nodige stappen te zetten om de wereld te verbeteren. Samen zullen zij werken aan een toekomst waarin de wereld veiliger, gezonder en rechtvaardiger zal zijn voor alle mensen, ongeacht hun nationaliteit of achtergrond.

Dit verhaal benadrukt de mogelijkheid van internationale samenwerking en de hoop op een betere toekomst voor onze planeet. Het illustreert hoe leiders van verschillende landen kunnen samenkomen en samenwerken om mondiale uitdagingen aan te pakken en een positieve verandering teweeg te gaan brengen.

• Het is als de rimpeling in het water die geen oneffenheden toelaat.
• Met z’n tweetjes aan tafel praat gemakkelijker dan alleen.
• Wie veel begrijpt zwijgt steeds vaker.
• Doe water bij de wijn en laat hem dan alsnog goed smaken.
• Luisteren naar elkaar is beter begrijpen hoe een ander denkt.
• Omgaan met mensen begint altijd bij jezelf en gaat zoals het universum, het dijt steeds verder uit.

Is dit fictie, een droom, eigenwijsheid of een doordachte mogelijkheid?

JGJCVA-05-11-2023*de Wereld gaat ten onder*          J.G.J.C. van Asperen, Weert.

Maar allereerst dit, dit paar schoenen vonden wij een aantal jaren geleden tijdens onze wandeling in een bosgebied op deze boomstam geplaatst in het Sauerland zoals ze zijn afgebeeld en zomaar eens zijn weggezet door iemand: Tekst die bij de foto van de oude schoenen hoort en die wij als tekst toepasselijk vonden: Deze oude schoenen zijn begroeid met mos en gelukkig waren deze twee veters los. Zo te zien is er veel mee gelopen voordat de tijd ze ging slopen. Bedenk dat straks ook jouw persoon zo puur ook genomen wordt door dezelfde natuur. Dat alles wat je nu bezit ook ooit zal verdwijnen zoals het mos op deze oude schoenen zal groeien en een bezit was, eens ook dan zal wegkwijnen.

Als je zo in gedachte bent wat gebeurt er dan verder in de wereld van 2023 maar ook in de Paasweek en op deze belangrijkste Christelijke feestdag? Dit betekent voor mij in eerste instantie ook dat er gevierd wordt dat Jezus is opgestaan uit de dood. Dit verhaal moet u ook vasthouden in uw gedachten want wat heeft dat dan met de wereld van vandaag de dag te maken? Nou…. heel veel.  Want ook is het ‘t feest van de nieuwe lente en van het nieuwe leven. Dit nieuwe leven is de Brandstof voor ons in het Geloven, in het Hopen en wat in deze tijd zeer voornaam is, geloven in de liefde tot elkaar.

In deze lente van 2023 bloeien de bloemen weer op, de vogels beginnen weer te zingen. Het sprokkelen van nestmateriaal is weer begonnen voor het bouwen van een warm nest. Het is een seizoen van vernieuwing en wedergeboorte, ons leven wordt gereset. Opnieuw mag je Geloven in een mooie toekomst, opnieuw mag je hopen dat de wereld ten goede keert en dat de mensheid meer met haar liefde strooit.

Overal om ons heen is het nieuwe leven duidelijk zichtbaar en merkbaar door de bloemknoppen die openspringen, het blad begint weer aan de bomen en struiken te groeien. De dagen beginnen weer te lengen door de zon die eerder opkomt en steeds later op de dag weer verdwijnt om morgenvroeg uitgerust en fris weer de nieuwe dag te gaan beginnen en ons de nodige warmte geeft.

Niet in Oekraïne en elders in de wereld daar moeten de mensen elke dag met angst en beven leven, proberen elke dag deze frisheid te zoeken als de elektriciteit en het water wordt afgesloten door het ontploffen van een drone die een bom eronder heeft vastgehouden als een boodschap van die duivel uit het Kremlin of van die andere dictator ergens op de wereld met hun schrikbewind en macht.

Israel, het beloofde land waar vele mensen samenstroomde als het water in de Jordaan naar dit ene punt in het Midden-Oosten, daar waar Jezus werd geboren en gedoopt, daar blijft men steeds oorlog voeren met haar buren en zal dit blijven doen alle dagen van ons leven.

Afrika droogt op, water is schaars en mensen betalen met hun leven. Vluchten omdat eten en water schaars zijn. Zij vluchten naar landen waar hun behoefte wordt beloond en de honing voor hen ook rijkelijk zal vloeien. Komt men uiteindelijk ook in hun beloofde land? Door het veelvoud van vluchtelingen hebben deze mensen het in Europa ook steeds moeilijker, zullen zij als zij niet gehoord worden door ons ook steeds meer gaan zwerven, door zonder enige Hoop en Liefde. Zullen deze mensen dan nog altijd Geloven?

Wij hebben de nieuwe Geraniums en diverse andere planten op ons balkon in potten gezet en opnieuw op hun plaats gezet en hun plek daarvoor ingericht. Wij hoeven niet te denken staan deze potten met bloemen er morgen nog? Wij leven niet in een oorlogsgebied. Wij geven deze fleur en kleur op ons balkon omdat het leven weer de kwaliteit van ons krijgt die het verdient na de sombere wintermaanden.

Wijzelf kunnen hiermee plezierig omgaan en wij kunnen gemakkelijk praten, elders in de wereld denken ze wel aan deze fleur en kleur, maar krijgen het niet. Zij zouden maar al te graag willen ruilen met ons om hun leed, pijn en ellende van de oorlog met dat fleurige balkon van ons te ruilen.

Het is moeilijk voor ons voor te stellen dat dit ook in Oekraïne niet kan zolang het een oorlogsgebied is met die dreigende drones en raketten van die duivel in het Kremlin. Tanks die alles platwalsen en ingezaaide akkers voor toekomstig voedsel voor mens en dier steeds te blijven vernietigen.

Bij ons en in een middelgrote stad en aan de rand van een geweldig en uitgestrekt bosgebied, zijn mensen wel druk bezig met het voorbereiden van hun lentefeest of andere lenteachtige zomerse festiviteiten. Er zijn kraampjes opgezet waar lokale bedrijfjes die hun producten aan de man brengen, er is een parade gepland met kleurrijke kostuums en dansers.

Allerhande programma’s zijn er bij ons royaal gepland. Er wordt gezorgd voor veel muziek. Elders in de wereld maakt men oorlog door wapengekletter en elkaar vermoorden en elders worden militaire parades gehouden om hun overwinningen van weleer te vieren. Deze zelfde landen zijn bezig oorlog te voeren tegen onschuldige landen en mensen zonder een balkon met bloemen. Dat balkon dat er zojuist is afgeschoten met nog in hun gedachte de geplande voorjaarsbloemen. Dit wordt allemaal vernietigd door de op weg gestuurde drones en raketten van die oorlogvoerende criminelen landen.

De burgers van de nabijgelegen dorpen en zelfs uit de verre regio in mijn land zijn steeds op weg naar een toekomstig lentefeest en zij zijn bijzonder opgewonden om dit toekomstige lentefeest te gaan meemaken. Andere burgers zoals vluchtelingen zijn van plan om eens ook als gemeenschap en ook gezamenlijk deze lentedag te kunnen vieren. Wij hebben ons in het vrije land zelfs iets meer dan normaal vrolijker uitgedost en ook voorzien van frisse kleuren in onze kleding en om dit met de lente te kunnen dragen. In alle vrijheid zullen die anderen in een oorlogsgebied en als vluchteling en op krakkemikkige bootjes op de wijde zee dit goede leven van ons zo moeten ontberen.

Op de ochtend van het feest worden hier in dit land de burgers wakker met de lentezon die door het slaapkamerraam schijnt. Zij, de mensen in Oekraïne, zij worden steeds wakker van de explosies in de onverlichte duistere enge nachten door die vijandige drones en raketten. Bombardementen worden uitgevoerd en deze bommen vallen dan ook zeer nabij. Steeds worden burgers gewekt door loeiende sirenes als waarschuwing om in schuilkelders te gaan verblijven.

Wij staan wel vroeg op in alle gezondheid en na dat we ontbeten hebben en opgefrist zijn lopen wij uitgedost naar buiten om de frisse voorjaarslucht in te ademen. Geen kruitdampen dus en vervolgingen zoals elders in de wereld. Er wordt een perfecte lentedag bij ons verwacht, met een lichte warme bries die door de straten waait en die de bloesems aan de bomen doet dansen in de voorjaarswind, hierdoor komt onze gemoedelijke sfeer en het leven weer snel en onbedreigd op gang.

Er dreigt voor ons burgers echter ook een gevaar en dat is de processierups die in de bomen van het park en het uitgebreide bosgebied huishouden. Dit is een jaarlijks terugkerend probleem van deze rups. Daarom wordt hier bij dit feest dit beestje heel serieus in achtgenomen en iedereen wordt vooraf geïnformeerd. Maar ook vogelgriep en andere soorten griepvirussen gaan de wereld rond en in de broedtijd als veel vogels bij elkaar komen om te broeden gaan veel vogels door besmetting dood.

Door onze leefgewoontes houden wij veel dieren als grote hoeveelheden om de kosten te dekken bij elkaar in hokken en stallen. Wat er dan gebeurd is en ook daardoor dat door de samengehokte grote hoeveelheid deze ziektes worden uitlokt. Er worden brieven met waarschuwingsteksten opgehangen. Er wordt uitleg gegeven wat te doen. Het lijkt op de oorlog in Oekraïne omdat deze oorlog ook steeds verder gaat en paniek zaait onder de burgers. Ik denk dat veel mensen in Oekraïne best zouden willen ruilen en dan hun voorkeur zouden uitspreken voor onze processierups. Dus het kan erger.

Ook heb ik al de eerste meikever in mijn handen gehad op 5 mei 2023 en dat alleen al geeft mij veel plezier als ik terugkijk naar vroeger. Veel mensen trappen deze beestjes nu dood omdat zij onze jeugd niet hebben beleefd zoals wij die vroeger beleefde. Jaren zijn deze beestjes weggeweest vanwege de gifstoffen die men rondstrooide op akkers en elders waardoor de beestjes zich in bossen gingen ingraven. Waren dit de schuilkelders, dat onder de grond verblijven van deze beestjes totdat de lucht weer veilig was? Als ik dan terugdenk en aan vroeger denk dat wij thuis met deze beestjes speelde in de keuken en aan een touwtje uit de naaidoos van mijn moeder en aan hun pootjes vastbonden en dan door de keuken lieten rondvliegen dat was alleen al veel schik voor ons zoals wij speelde.

‘S avonds als het donker was en de straatlantaarns waren aan dan kwamen die meikevers op het licht af en vielen in de daar onderstaande hagen waar wij de beestjes zo konden pakken en dan konden wij op een avond zomaar er een stuk of tien vangen. Aan het leed van het beestje dachten wij als kind toen niet. Omdat deze meikever vele jaren weg is geweest kent de jeugd van nu bij terugkeer deze meikever niet en ziet ze aan als gevaarlijke insecten.

Ik dacht ik ga deze brief schrijven en aanvullen met wat mijn gedachten nog meer waren met Pasen in 2023 en deze sturen aan diverse personen. Ik weet nog niet aan wie en of deze mensen geïnteresseerd zijn op een dergelijke brief van mij, zij zullen zeker vaker dergelijke brieven op de deurmat vinden, maar dan toch….

Dit schrijven gebeurde heel spontaan en ging vanzelf.

Dit verhaal kwam toen zomaar bij mij op tijdens en de dagen rond Pasen in 2023 toen mijn vrouw en ik samen keken naar de TV en op de zender Canvas van de Belgische tv hadden afgestemd. Hier in deze film en geschiedenisverhaal werd teruggekeken naar Rusland vv het Westen en Oekraïne over het neerhalen van vlucht MH17.  Dit is nu bijna 9 jaar geleden.

De rol die Frans Timmermans speelde tijdens de zitting in UN en de rol als minister van buitenlandse zaken van Nederland toen de MH17 was neergestort in Oekraïne door een beschieting door militairen uit Rusland op het vliegtuig gericht en met 298 doden ten gevolge. De emotionele toespraak van minister Frans Timmermans in de VN-Veiligheidsraad in New York zorgde ervoor dat daardoor de raad unaniem een VN-resolutie aannam waarin het neerhalen van vlucht MH17 in Oekraïne werd veroordeeld.

Iedereen in de UN toen schoot in de schrikstand toen hij, Frans Timmermans duidelijke taal sprak over deze vreselijke daad die door een stelletje losgeslagen Russen werd uitgevoerd en hoogstwaarschijnlijk in opdracht van het Kremlin. Inmiddels zijn we bijna 9 jaren verder en is er inmiddels een enorm monument voor de slachtoffers ingericht in Vijfhuizen en zijn de Afgelopen november door de rechtbank in Den Haag de Russen Sergey Dubinskiy en Igor Girkin en de Oekraïner Leonid Kharchenko veroordeeld tot levenslange celstraffen wegens hun rol in het neerhalen van vlucht MH17 op 17 juli 2014. Zij waren niet aanwezig in Den Haag in het Vredespaleis maar wel veroordeeld. Of ze ooit in de gevangenis zullen verblijven is nu een vraag, of het ooit zal gebeuren, ik denk het niet.

Er komt vandaag een uitslag binnen waarbij wordt aangegeven dat het vertrouwen bij de bevolking in de Tweede kamer in Nederland onder de 25% ligt. Erg weinig wordt het vertoon in de Kamer gewaardeerd en soms ook niet erg als voorbeeld voor de jeugd gezien. Nederland is in Europa het enige land die geen Europavlag met standaard heeft staan naast de Nederlandse vlag. Raar toch dat er een deel van de Tweede kamer geen vlag wil. Boeren doen eigenlijk hetzelfde en draaien gewoon zonder toestemming door de Nederlandse regering de DRIEKLEUR om. Zijn wij in Nederland te slap en misschien te naïef. Denken zij dan, het zal wel zo’n vaart niet lopen, denken zij anders dan wij of zijn bewindslieden te laks geworden of hebben zij in deze tijd angsten om vervolgt te worden in de geheimzinnige media door de een of andere crimineel?

Dan denk ik opeens aan de losgeslagen jeugd van deze tijd. Deze jeugd krijgt steeds vaker de indruk dat het heel normaal is dat zij zwaar vuurwerk en explosieven voor veel geld en in een opdracht van en voor druggerelateerde criminelen uitvoeren. Explosieven plaatsen aan panden en woningen van onschuldige mensen en niet weten wat de gevolgen zijn van hun daad. Het schieten in opdracht op woningen en zakenpanden. Het geld en de belangrijkheid naar anderen toe is veel belangrijker voor hen dan een slap of oninteressant leven als persoon in de ondergrens van onze samenleving.

Wat hebben wij een grote moeite om zelfs “voetbalfans” in het gareel te krijgen. Wat zijn dit voor voetbalfans of zijn het hooligans die er op uit zijn de sport te verstoren en of hun omgeving daar problemen door ondervindt, zal hen om het even zijn. Het lijkt wel dat onderweg tijdens de groei van deze mensen ergens een verkeerde afslag in hun hersenpan is genomen. Het zijn geen voorbeelden voor geen enkel iemand en zeker niet voor de opgroeiende jeugd.

De jeugd ziet veel verkeerde dingen om zich heen gebeuren en de tv en de kranten praten smakeloos over schietpartijen en messentrekkerij en vertellen dit gevaar of het de gewoonste zaak van de wereld is. Voor een paar rotte centen voeren deze jeugdigen elk verzoek uit. Zij kijken naar het rijke gedrag van veel voetballers en andere sportende grootheden. Voetballers als Messi en Ronaldo geven voorbeelden genoeg af over hun rijkdom en laten een onbehoorlijk gedrag zien.

De smartphone van kinderen en jongvolwassenen staat vol met mogelijkheden om te gebruiken en niets is hun vreemd. Het lijkt wel of hun verstand op de loop is en van de geschiedenis en toekomst geen weet hebben. Hun ouders weten vaak niet wat hun kroost uitvoert en hoe zij onderhandelen met zware criminelen en daardoor automatisch in dit criminele circuit belanden. Ouders weten vaak niet dat door de criminaliteiten van hun kinderen en dat zij zelf straks er ook bij betrokken raken.

Het lijkt soms alsof wij met onze geschiedenis en onze vergevorderde leeftijd aan de verkeerde kant van de lijn staan. Porno en gerelateerde seks wordt gedemonstreerd op V1 op SBS 6 en iedereen lacht om het hardst mee met die presentatie. Niets is meer normaal en ouders zijn niet meer thuis en bemoeien zich niet met de opvoeding van hun kinderen. Veel ouders schijnen geen geld meer te hebben om hun kinderen smorgens een gezonde boterham te kunnen aanrijken.

Complete generatie ouders zijn we verloren en zijn we die onderweg in de jaren die voorbijkwamen verloren, maar deze ouders hebben we nu heel hard nodig in hun kinderopvoeding. Het taalgebruik van de jeugd is van een hoog spraakniveau en als je de jeugd tegenwoordig hoort praten schrik je wel eens en als je een vergelijking met ons vroeger maakt. Hier zit al heel veel verschil in deze beleving van de huidige tijd. Oppassen met wat je zegt, iemand terecht wijzen, of het korte lontje van sommige jonge mensen begint al te ontvlammen en dit kan lijden van kwaad tot erger. Messen en ander gereedschap hebben zij allemaal in hun broekzak zitten uit voorzorg om door andere te worden aangevallen, elkaar niet meer vertrouwen is de norm omdat zij op het verkeerde pad zitten?

En altijd deze verkeerd en bewust zo opgestelde berichtgeving in de krant en op tv en radio als dat iemand zoals bijvoorbeeld omroepbaas Jan Slagter een doodssmak zou hebben gemaakt in het Mediapark in Hilversum. Maar dan blijkt als je het artikel aanklikt dat het al vorig jaar is gebeurd. De lezer leest het artikel zoals het is opgesteld bewust verkeerd en is nieuwsgierig. Zonder verder te klikken komen er vanzelf verkeerde berichten naar de burgers. Tv-zender Op1 treft maatregelen zegt men doodleuk vandaag in de krant alsof het gisteren of vandaag pas gebeurd was. Dit zijn steeds van de media de kleinigheden om de lezer bewust te bedonderen en om hem of haar op het verkeerde been te zetten en om het artikel ook bewust smeuïger te maken als dat het werkelijk was. Wat is de kloe van dit alles? Het blijkt dat de ernst van de zaak nooit is zoals de zaak die wordt opgediend.

De hele vuile oorlog in het mooie land Oekraïne die Poetin nu opvoert met nog veel meer doden tot gevolg dan in andere oorlogen samen en ook nog steeds maar blijft doorgaan is door en door slecht en een soort oorlog met een achterbaks karakter. Misschien ook een reden temeer om deze oorlog te beginnen om de hele gebeurtenis van de MH17 te camoufleren en op een ander plan te zetten voor hem als leider van het in zijn ogen heilige Rusland. Deze achterbakse daad door Rusland begaan moet voor de Russen achter het gordijn verstopt blijven. Je zult maar een Rus zijn en je wordt door jouw leiders zo voor gekkie versleten dat is toch niet door onze westerse hoofden te begrijpen?

Vluchtelingen lopen door oorlogen en vervolging over onze grenzen heen en zijn in de tijd en de verzorging te vroeg voor ons aangekomen en zij willen door Nederland worden geaccepteerd maar onze verzorgingsstaat ook gebruiken om verder te gaan met hun leven dat abnormaal slecht was.

Kijk zelf ook en luister om je heen en ik bemerkte het volgende.

Worden wij als burgers van Europa als wij niet opletten overlopen door landen en hun dictatoriale leiders die nergens meer voor terugschrikken om dingen te doen die wij in het Westen nooit meer in ons hoofd zouden halen omdat ervaring uit het verleden ons leerde en steeds opnieuw waarschuwt om op het Democratisch pad te blijven?

Hebben we nu nog niet geleerd hoe het moet, gewoon dreigen met kernwapens zoals Poetin deed? Zijn wij alleen al in Nederland al zo in de problemen geraakt met crises na crises die niet opgelost kunnen worden? Nederland is een zogenaamd rijk land, maar tot op welke hoogte kunnen we zo doorgaan? Is dit dan niet deze zwakte van een land straks die de schuld krijgt als er weer andere uit politieke partijen de dictators tevoorschijn komen en binnen onze eigen landsgrenzen dit mooie Nederland voor het oprapen hebben?

Zijn er nu al in ons land stromingen bezig die er steeds maar bij ons proberen het erin te hameren dat wij het Koningshuis helemaal niet meer nodig hebben en dus zonder dit huis in Nederland kunnen functioneren? Sla de kranten maar open, kijk en luister naar verschillende tv-programma’s die steeds schertsend op het Koningshuis reageren? Onze regering hoor je hier niet over en onze regering springt voor ons Koninghuis niet in de bres zo lijkt het dan. Onze regering is toch verantwoordelijk voor dit soort uitspattingen?

Of je praat over de pandemie voor de Corona, de holocaust van de tweede wereldoorlog, het boek van Anna Frank, het milieu en stikstofvraagstuk, het zijn allemaal ontkenningen en deze gekke geesten veranderen steeds het gebeurde item. Milieuorganisaties gaan rechtszaken aan en verbieden het een na het ander en gooien een land zo verschrikkelijk op slot dat we nergens meer kunnen bouwen. De natuur is de moderne heilige geworden. Wij doen met z’n allen te weinig om dit recht te breien en goed te onderzoeken of het ook niet werkelijk anders kan. We praten erover in takeshows en dan is het opeens tijd, het programma zit erop en we gaan weer verder met ademhalen. Het onderwerp wat zeer interessant bleek te zijn en waarvan wij hadden kunnen leren, onze aandacht verbleekt weer en we gaan de volgende dag weer verder in onze normale doen met ons egoïstisch denken. Wij gaan verder alsof er mooiere zaken zijn die onszelf aangaan en voor onze hebberigheid gemaakt zijn.

Om een voorbeeld te noemen. De President van Frankrijk Emanuel Macron gaat samen met mevrouw von der Leyen de baas van Europa naar China op: 06-04-2023 en zij bezoeken daar de leider van China Xi Jinping. In hun kielzog gaan vanuit Frankrijk 10 Franse Ceo’s mee van industriële grootheden en dat bevreemdt mij al heel erg dat dit zo wordt geregeld want dat snap ik totaal niet. Waarom moet je deze 10 Franse Ceo’s meenemen naar China terwijl je toch gaat praten over vrede in de wereld? Praten over oplossingen in Oekraïne? Praten met elkaar om de spanningen weg te nemen en het vertrouwen onder elkaar te willen verbeteren?

Ik begrijp dit vertoon niet echt. Hier spreekt weer enige gewin voor Franse bedrijven uit. Wij wilde toch dat Europa onafhankelijk zou zijn van Rusland en China en andere dictatoriale werelden en wij dachten eerst we moeten veel meer in Europa zelf gaan maken en niet te afhankelijk worden van Rusland of China of van elk ander dictatoriaal bewind dan ook? Maar dan zie je dit voor je neus weer gebeuren.

Na het bezoek van deze twee Europese leiders aan de Chinese leider Xi Jinping gaat Xi Jinping met het land China gewoon zijn gang alsof er geen President Macron van Frankrijk en mevrouw Ursula von der Leyen vanuit Brussel bij hem op visite waren geweest. Als zo iemand als Xi Jinping denkt dat hij een vredesduif in zijn mandje heeft om Rusland te bewegen vrede te sluiten met Oekraïne heeft hij of zij het goed mis want hij voert tegelijkertijd manoeuvres uit om het eiland Taiwan heen om te provoceren. Ik denk dan ben je niet goed bij je hoofd en dan denk ik ook, moet je deze man dan ook al niet geloven?

Chinese vicepresident Han Zheng is op 11-05-2023 op bezoek in Nederland en schud de hand van Koning Willem Alexander en spreekt halverwege de middag met Premier Rutten in het torentje: Is het een charmeoffensief van China? Wat zijn de pijnpunten in deze relatie? Komt het dan ooit nog goed met Nederland en China en zal dan de relatie verbeteren met China? Waarom nu eigenlijk wel? Ik denk omdat de medestander van China is weggevallen door de oorlog die ze voeren met Oekraïne en daardoor geen vrienden in de wereld maken. Zij waren het die samen met Rusland steeds de veto’s uitspraken in de Verenigde Naties en elders. China heeft hulp nodig van het Westen omdat het land China zelf in nood is en de economie niet het je van het is. Zo zie je maar dat er ergens een duiveltje uit het doosje komt springen dat het Europa ook nu nodig heeft.

Ervaring heeft ons toch geleerd dat Poetin en zijn kornuiten in het Kremlin niet te vertrouwen zijn. Omdat al zovele van deze leiders uit zijn om hun macht uit te breiden waardoor het landjepik straks door elke dictator die kernwapens heeft en hiermee gaat dreigen zomaar wegkomt en spelen wij hier in het westen dan met onze democratische waarden straks de tweede viool?

Hebben wij nergens rechten klaar staan om deze mensen op een gegeven moment te berechten. Overal zitten angels verborgen en zijn de mogelijkheden te beperkt om deze dictators voor het beklaagdenbankje te krijgen.

Het westen bibbert van angst om dit dreigement van kernwapens, we hebben het jongstleden nog gezien in deze oorlog met Poetin en Oekraïne en Europa verstopt zich achter zijn eigen façades. Dan is China toch ook in staat een oorlog uitte lokken in plaats van vrede te stichten in een ander land? Xi Jinping gaat hetzelfde doen als Poetin dat deed met de Krim en gaat Taiwan inlijven, niet goedschiks dan maar kwaadschiks, maar Taiwan bij China voegen dat gebeurt op ’n dag, dat staat voor mij als een paal boven water.

Niet een enkel iemand is in dit Europa als leider van een democratisch land in staat om op te staan tegen deze kwaadwillende leiders in de wereld. Er is geen enkele Leider of President in het westen die voldoende gewicht heeft waarnaar geluisterd wordt. Dan zal boos worden en kwaad reageren richting een dictator zoals Poetin of Assad of de dictator van Iran of Noord-Korea of zelfs welke dictator dan ook in de wereld een nutteloos verhaal worden en voor elke niet democratisch leider een farce.

De paus noemt in een adem en ogenblik alle oorlogen en problemen in de wereld op in zijn Urbi et Orbi verhaal met Pasen 2023 op het overvolle Sint Pietersplein. Zonder boosheid in zijn stem leest hij zijn verhaal voor en was er verder bij hem weinig boosheid op te merken terwijl hij het stuk voorleest.

Jezus ging de tollenaars uit de tempel toch ook verjagen omdat deze lieden in de tempel niets te zoeken hadden. In geen enkele zin die de Paus voorleest in zijn verhaal wordt zijn stem verheven en er is geen kwaadheid op te merken. Op het laatst roept hij wel de mensheid op en 3 keer op het einde van deze voorgelezen tekst dat er vrede mag zijn voor elk land of individu in de wereld.

Regelmatig heb ik brieven gestuurd aan deze Paus Franciscus vanaf 2015 en hem verzocht te onderhandelen met het Kremlin en de Patriarch van Moskou. Hierover zijn zeker een 6-tal brieven richting Rome gegaan in de afgelopen jaren en steeds komt er een ontwijkend verhaal retour.

Zo ook schreef ik brieven aan Bundeskanzler Merkel in het verleden en steeds kwam er een brief retour van haar secondant en steeds met afwijkende regels voor mijn verhaal.

Zo ook veel brieven geschreven aan de Nederlandse politiek, het helpt niets en het schijnt dat de gewone burger zoals ik inmiddels ben ik 80 jaar oud en toch al zeg ik het zelf met enige ervaring, je telt niet meer mee en er wordt door deze wijsneuzen in Den Haag gewoon niet geluisterd en er wordt ook soms al schertsend en verwijzend gereageerd.

Ik vind dat wij in het westen ons te weinig en te slap gedragen als het erop aankomt. Geen enkele president of Premier in het Westen roept uit volle borst dat China, Rusland, Libanon, Irak, Iran of Sirih enz dit niet mogen doen wat ze doen met hun land en burgers, wij hebben geen gezag of vreedzaam wapen achter de hand. Zijn wij weer bang dat onze rijke economieën er onder te lijden hebben en heeft het gevolgen als wij protesteren, dat begrijpen deze dictators maar al te goed en doen daarom net wat zij met ons willen doen of wij willen of niet. Bezoek van Macron en von der Leyen was voor China een toneelstukje opvoeren, meer dan dat was het niet.

Ik zeg wel eens, de hele wereld is van de kook en van slag en we weten niet goed meer hoe de rails van deze wereldse treinen moeten liggen en gaat dan deze wereldse trein op de eens goed gelegde rails dan naar links of gaat hij naar rechts oprijden. Ergens komt deze trein zonder brandstof zeker tot stilstand.

Want ….. Zonder het Geloof, de Hoop en de Liefde als brandstof komt voor elk normaal mens op een heel klein stationnetje deze trein tot stilstand, maar op welk stationnetje dan? *JGJCVA12052023*

De Congregatiekapel was eens onze kapel in onze geboorteplaats Veghel…. en dan op 1 januari 2023 midden in de nacht om 01:00 uur en door een onnodig vuurwerk, vliegt de Congregatiekapel in Veghel ineens door een slordigheid en het achterstallig onderhoud in de brand. Wat een gemis dan zo opeens voor mij. Herinneringen van toen als kind komen weer boven drijven. Heel….. ver uit mijn verleden en weer door een nalatige calamiteit, wordt deze herinnering van heel veel jaren geleden op een moment in de tijd opgediept.

Deze Congregatiekapel eindigt in vuur en vlam en maakt zo een einde aan haar roemrijke verleden en bestaan. Onze ouders vlak naast de kapel begraven, draaien zich om in hun graf. Muren staan nog fier rechtovereind en wijzen als handen naar boven om te vragen te worden hersteld. Allemaal gebeurt dit in de laatste Nieuwjaarsnacht van 2022/2023 en dan nota bene vlak naast de Sint Lambertuskerk en Dekenij. Gebouwd werden deze monumenten in 1863, zijn hele belangrijke monumenten, een belangrijke kerk van architect Pierre Kuipers en ook de kerk waarin wij gedoopt en getrouwd zijn, de kerk waarin ook de dopen en begrafenissen in het verleden plaatsvonden van onze families.

Wij moeten er niet aandenken wanneer de harde wind tijdens de oud- op nieuwjaarsnacht anders had gestaan. Deze congregatiekapel was ook een deel van ons jonge leven. Een stapeltje brood door mijn moeder klaargemaakt en ingepakt in het Brabants-dagblad een krant die mijn vader en moeder daags van tevoren hadden uitgelezen met het stripverhaal van Smidje Verholen onder aan de tweede pagina. Als een flink pak onder mijn arm werden mijn in kranten verpakt stapeltje boterhammen naar de Congregatiekapel meegedragen.

De inkt van de tekst van de plaatjes van de krant stonden afgedrukt op het verse brood als ik het pakje met brood dan openvouwde in het overblijflokaal van onze Aloysiusschool om dan de inhoud op te eten. Zo werd alles gedirigeerd door mijn moeder die dit soort zaken heel goed regelde en ons gepakt en gezakt op pad stuurde en dat dan zo elke doordeweekse dag hiermee uitrust en dan lopend naar de Congregatiekapel die naast de Sint Lambertuskerk ligt en dat dan elke morgen en ook 5 dagen in de week. Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag om 07:30 uur. Zondags waren het zelfs twee missen en dan ook nog een lof ‘s-middags.

De kapel zat elke dag vol met kinderen. We zaten als jongens en meisjes toen gescheiden. De ene soort links en de andere soort weer rechts. Meisjes apart van de jongens en de meisjes zaten dan altijd links. Hiërarchie ten top en alleen door plagen konden wij van de jongenskant af, papieren propjes maken die gemaakt waren vanuit het misboekje gescheurde blaadjes als propjes wegschieten naar de overkant of stiekem over en weer seintjes geven naar de meisjes door ons en dat was dan toch nog mogelijk en misschien ook een afleiding. De priester zag het toch niet, die keek niet naar ons. Die zag ons alleen maar als hij zich bij de h. mis omdraaide tijdens de communie. De lesgevende broeders en zusters e.a. moesten volgens een rooster elke dag orde proberen te houden tijdens de h. mis. De priester stond toen nog met zijn rug naar ons toe voor het altaar. Dat was toen voor de kinderen die de h. mis volgde een heel ander plaatje dan nu om naar te kijken. Wij als kinderen waren toen ook sneller afgeleid en om een groot half uur dan stil te moeten zitten omdat je alle zaken die achter de priester van ons uitgezien op het altaar gebeurde, niet zagen.

Wat mijn devotie toen in die jaren aanwakkerde was het moment dat de priester tijdens de consecratie de hostie naar boven richt en met gestrekte armen de grote hoste achterstevoren dan aan ons toonde. Ik had dan altijd een bijzonder en dierbaar gevoel hierbij omdat deze hostie zo wit was en zo straalde door Zijn reinheid. Dat soort beleving heb ik later niet meer zo beleefd en ik denk door de afleiding die dit nu vandaag geeft en over ons heen komt omdat de priester zich gelijktijdig met deze hostie aan ons toont. Toen was het alleen de achterkant van het kazuifel van de priester en de hostie die alleen getoond wordt.

Nu wij praten over deze in de brand geraakte Congregatiekapel in de Nieuwjaarsnacht 2023 waardoor deze stralende hostie tijdens de consecratie opgeheven, weer direct in mijn gedachte komt bovendrijven.

Ja, dat was nog eens een tijd, het is een sjabloon van die dagen die te vroeg en te snel in die tijd werd omgedraaid zoals een blad dat aan een boom meedraait op de wind. Ja, het goede en het mooie oude Roomse leven is achtergebleven in de verleden tijd.

Je wist niet beter en je deed mee met de tijd waarin je leefde. Na de ochtendmis van 07:30 uur om 08:15 uur naar het overblijflokaal lopen van de Broeders van de Aloysiusschool. Onze lagere school, hier mocht je dan die hele stapel brood opeten. Dan vlug de klas in op de jaargang waarin je zat en de les begon dan om 09:00 uur. Dan was het zitten tot 12.00 uur en luisteren met je armen over elkaar naar de broeder die lesgaf en dan weer om 12:00 uur konden wij pas weer even naar huis om een beetje op verhaal te komen. ‘S-middags weer terug naar school tot 16:00 uur. En dan…. hè hè gelukkig alweer een dag om. Zo gaat dit nu niet meer en de jeugd van nu zou dit ook niet meer kunnen volbrengen. Strenge regels en alles op uur en tijd is een te vroeg weggegooid sjabloon. Hadden we nog maar een klein stukje sjabloon meegenomen naar deze tijd, maar zou het dan anders zijn geweest?

Vervolg van de Congregatiekapel, maar heel wat anders…. toen ik 12 jaar was en op een dag mijn vader begraven werd zat ik samen met mijn moeder ook in deze zelfde Congregatiekapel, een kapel die nu het inwendige en het dak moet missen. Toen zaten mijn moeder en ik wel op de eerste bank ook rechts en helemaal alleen samen vooraan te wachten dat de begrafenisceremonie voorbij was en de andere ons kwamen waarschuwen. Enkele jaren daarvoor en misschien tot dat moment toen wij met alle meisjes en jongens ook in deze kapel zaten heb ik nooit kunnen bevroeden dat er een dag zou komen, dat ik op de dag van de begrafenis van mijn vader, samen met mijn moeder hier in de kapel zou zitten vol met droefenis.

Herinneringen komen weer boven en het is raar dat dit nu zo sterk weer boven komt drijven als deze calamiteit zich nu zo plots voordoet. Mijn moeder en ik zaten samen te wachten tot de begrafenisceremonie op het kerkhof was afgelopen. Mijn vader en moeder liggen begraven vlak naast deze Congregatiekapel en hun graf is door deze vuurwerkcalamiteit en uitgebrande kapel niet beschadigd geraakt, gelukkig maar.

Het was op de 4de jullie 1955 dat mijn vader is gestorven en hij zal drie dagen daarna wel zijn begraven denk ik. Mijn moeder kon dit ritueel van haar geliefde niet verdragen en was daardoor zeer zwaarmoedig en heel verdrietig. Zij heeft hier erg onder geleden en ook nog de rest van haar leven is dit altijd doorgegaan. Zij is in deze zwaarmoedigheid in een diepe put gedonderd en zonderde zij zich af voor de buitenwereld. Ik was toen op het kerkhof haar hulp als oudste zoon. Ook later nog denk ik vaak terug aan deze dag en mocht ik haar de andere tijd niet alleen laten in haar verdriet. Ik werd toen op het kerkhof door mijn Oma met haar meegestuurd naar de naast gelegen Congregatiekapel. Ik voelde toen direct wat verantwoordelijkheid was in de letterlijke en figuurlijke zin van het woord tegelijk. Ik heb mijn vader toen door deze verantwoordelijkheid bij mijn moeder knielend ook niet kunnen begraven en ik vind dat nog zeker een erg groot gemis en neem deze problemen steeds met mij mee. Of dat de anderen ook zullen begrijpen weet ik niet omdat ik hier niet over praat? wat ik wel ervaar is dat ik moeite heb bij gelegenheden als er bekenden begraven worden. Maar het zij zo.

*JGJCVA01-01-2023*congregatiekapel*

Weert 29-04-2022,

Wij hadden eens op een moment in de tijd een vreemde gewaarwording in de tuin van ons appartement. Deze vreemde gewaarwording maakte in korte tijd onze muggenhor in ons slaapkamerraam kapot. Er pikte iets ergens flink tegenaan en altijd ’s morgensvroeg. Dat begon ons toch op den duur aardig te vervelen. Wij vonden het ook een beetje zot. Opeens was het daar weer op een dag in mei dat het begon. Voordat wij het wisten wat en wie het was, bleef voor ons enkele dagen een groot raadsel totdat wij stiekem een kijkje namen op weer een andere dag in mei.

Het was op een vroege slaperige maar zonnige morgen. Het was nog heel vroeg op deze dag, het was pas zeven uur. Al vroeg was het licht geworden en de zon kwam boven de horizon vlug op in mei. Als ook alle vogeltjes beginnen met het leggen van een ei. Gelegd in een nestje heel zacht. Wij kregen maar niet in de gaten wat het was en wilde het nu wel zeker weten. Het geluid maakte ons al verschillende dagen ’s morgens wakker van dit getik dat ons narigheid bracht.

Wij lagen nog in bed en sliepen eigenlijk nog, de wekker was nog niet afgegaan, bij ons loopt de wekker pas af om acht. Eigenlijk hadden wij nog geen zin om nu maar op te staan maar deze verstoring van onze slaap maakte dat wij een beetje nieuwsgierig waren. Wij zijn toen maar even snel opgestaan. Wij wilde het eindelijk zeker weten en wel direct vandaag. En daar was opeens weer deze vreemde gewaarwording en het pikte en pikte er flink op los. Steeds pikte het ergens tegenaan maar tegen wat. Wij konden dat nog niet beleven maar wel horen en toch maar niet ontdekken, het werd voor ons een plaag.

Omdat wij de gordijnen altijd dicht hebben als wij slapen zien wij niet wat buiten gaande is. Wat er vroeg in de morgen bij ons in de tuin stond te gebeuren, weten wij niet. Wij wonen op de begane grond van ons complex. U moet weten dat onze slaapkamer aan de tuinkant ligt. De bloemen in de tuin begonnen al uit de grond te klimmen en ook te kleuren en gaan zelfs al lekker geuren. Wij staan maar even op dachten wij en duwde spannend en ook een beetje nieuwsgierig een heel klein beetje het gordijn opzij. Het gordijn deden wij open in een heel klein spleetje. Zo konden wij proberen deze vreemde gewaarwording die wij maar niet konden gewaarworden en dus niet konden snappen. Maar toen wij zagen wie en wat de boosdoener was en wie ook deze herrie maakte zo vroeg in de morgen om zeven uur. Het is dan toch een slaperig weetje.

Het was op het eerste gezicht en na onze inspectie maar een heel klein vogeltje dat ons elke morgen stoorde en hij pikte daar op een plek achter het raam ergens tegenaan, maar welke soort het was? Wij konden het nog niet goed zien omdat het spleetje in het gordijn te klein was en elke beweging zou deze herriemaker doen verdwijnen achter het gordijn en het glas. Toen wij het gordijn verder openschoven was daar eindelijk de verlossing en we moesten samen er een beetje om lachen omdat dit vogeltje dat zo te keer ging op niets anders dan een hor van aluminium en kunststofgaas pikte. Wat kwam dit vogeltje tekort in zijn leven en wat was het probleem en het motief waarom dit vogeltje pikte op dit gaas, was hij misschien een beetje dwaas? Hij trok en hij rukte als een bezetene aan de draadjes van de muggenhor maar de draadjes waren voor hem te sterk en gaven niet mee en de klus daardoor voor hem te zwaar was.

Het bleek een kleine koolmees te zijn die op de een of ander redenen zin had om ons muggenhor te vernielen. Dat deed hij met zijn scherpe snavel en voor ons te zien van achter het glas. Lachend zagen wij wat deze koolmees aan het doen was, maar waarom deed hij dit en waarom dit knabbeltje en op dit uur. Wij waren al enige jaren zuinig op ons hor en hadden deze goed behandeld. Wat wij nu zagen vonden wij dat dit niet paste bij zijn leven en zijn natuur. Ons lachen verstomde snel want de volgende dagen was de koolmees er weer en omdat hij maar steeds op hetzelfde uur weer terugkwam en telkens klokslag zeven en dan weer verder ging met waar hij gebleven was, om de hor te slopen. Wij waren toch op dit moment ten einde raad en van slapen was geen sprake meer op dit te vroege uur.

Gewoon vonden wij dit niet dat een koolmees dit doet, wij dachten eerst dat dit voor een keer zou zijn en dan ook nooit weer, maar wij vergisten ons in deze koolmees. Onze gedachte waren dus niet goed ingeschat en verkeerd, de koolmees was steeds vol energie en vuur. Ergens gingen wij er van uit dat het een mannetje was, we hebben geen verstand van seksen bij sommige vogels en dus geven wij deze koolmees maar een mannelijke naam. Wij noemen hem Koolmees Kees want wij vonden die naam prachtig passen bij hem. Onze muggenhor slopen en de hor te voorzien van verschillende grotere en kleine gaatjes, maar ons treft hierin geen ernstige blaam. Wat deze koolmees Kees deed en waarom hij dat deed weten we nog steeds niet omdat mensen die het zouden moeten weten ons geen oplossing konden geven op deze korte termijn.

Koolmees Kees pikte van het kunststof gaas steeds maar hele kleine stukjes af en het gaatje werd wel steeds met kleine beetjes groter. De hoeveelheid die hij dan hiervan peuterde was zeer gering en te weinig voor het bouwen van zijn nest dat met spinraggen gebouwd was zeer fijn. Dus wij wisten het niet en wij hoopte op een oplossing van vogeldeskundigen en snel en klinkklaar. Het gaatje werd dus alsmaar groter en in onze dromen zagen wij hoe de muggen en vliegen er steeds gemakkelijker doorheen gingen en ons lastig vielen in onze slaap en wij hopen dus, deze droom is niet waar. Deze hele verstoring smorgens zo vroeg en steeds om zeven begon ons een beetje te vervelen en onze zenuwen moesten het toch maar even verwerken. Toch zou deze verstoring een paar weken duren want hoe jaag je deze koolmees Kees zomaar weg van het raam als je slaapt en hoe dan ook uit onze tuin kunt werken?

Wij hebben het gevraagd bij vogelvrienden en ook een brief gestuurd en gevraagd of zij deze manier van reageren door een koolmees op ons hor konden verklaren en misschien dit ook ooit hadden gehoord. Enkele dagen later kwam er een bericht met de mededeling dat dit voor hen ook vreemd was en dat zij dit ook nog nooit hadden meegemaakt of gehoord. Zeker niet door onze koolmees Kees omdat het niet in de boeken was verwoord. Dus het blijft tot op de dag van vandaag voor ons een raadsel waarom deze koolmees Kees de actie ondernam om onze kostbare muggenhor te slopen en dat was niet zo fijn. Koolmees Kees heeft nog enkele dagen doorgepikt. Er kwamen steeds meer gaatjes bij waardoor deze niet meer mug en vliegenvrij was en dat gaf ons een beetje saggerijn.

Uiteindelijk hebben wij een knap en ook simpel idee gevonden en uitgedacht en hebben dit spontaan als een storingselement aangebracht. Wij hebben een rood lint aangebracht aan de buitenkant in het midden van de hor en dat vast te knopen. Omdat dit lint door de wind steeds beweegt en ook de windsterkte aangeeft voor ons voor het opstaan. Het is een probleem gebleken voor onze koolmees Kees en vond het niet meer zo fijn om ons hor te slopen. Koolmees Kees werd steeds gestoord door te schrikken van het lint als dit in de wind bewoog waardoor hij weinig zin had om verder te gaan slopen. Gelukkig maar vonden wij dat ook samen. Het hielp uiteindelijk wel want opeens hield het op en was koolmees Kees verdwenen en niemand weet waarnaartoe.

Hij is gegaan en wij kunnen dat beamen. Achteraf denk wij ook dat koolmees Kees ziek was en zijn kleine kopje het niet goed meer deed. Misschien had hij adhd en was het een kleine druktemaker? Wat er van onze koolmees Kees geworden is weten wij niet omdat ons hor niet verder is gesloopt en wij verder konden slapen zonder doorgelaten vlieg of mug. Natuurlijk ook niet meer gestoord door Koolmees Kees, deze kleine etter. Het is toch maar raar dat een zo’n kleine koolmees deze kuren kon vertonen. Wij denken dat daar deze vreemde omstandigheden voor gezorgd hebben en dat het een natuurverschijnsel was, dat klink misschien banaal. Dat dit misschien voor hem een bezigheid was en ergens een ziekelijke kwaal. *JGJCVA29042022*koolmees*