Dit onderstaande verhaal heb ik geschreven nadat ik een programma van SBS 6 van Vandaag Inside had gezien en waarbij personen aan tafel na de moordpartij door Hamas op het einde van het feest op die feestdag van de Joodse gemeenschap de uitspraken deden over eigen schuld dikke bult van de Joden en daardoor zijn zij nu in Oorlog met Hamas. Dat zowat iedereen een andere mening heeft over deze oorlog en de verschrikkingen die daaruit voortkomen bepraten slaat soms nergens op. Ook aan praattafels bij RTL 4, SBS 6 en OP1 staat het bol van meningen en denken zij dat het allemaal heel gemakkelijk is als jij naar hen luistert. Later hebben deze mensen hun mening bijgeschaafd, maar zoals zij zijn uit een gewoonte, is en blijven zij bij hun mening, waardoor weer anderen zeggen die zich aan deze uitspraken vaak storen, zij hebben meer verstand van voetballen? De beste stuurlui staan aan wal en dit gezegde hebbende, deze wijsheid is al zo oud als Metusalem.

Het verhaal der verwaande opinievormers en laten wij ons verdiepen in het fascinerende fenomeen van de misselijk makende individuen: de mensen met een mening die zelf menen dat zij deskundigen zijn, maar die met hun opinies anderen zowel doen grinniken als walgen, vooral als deze opinies een seksistische of betweterige aard hebben. Dit gedrag is niet alleen irritant, maar heeft ook het verontrustende vermogen om anderen aan te steken en zelfs degenen die normaal gesproken bescheiden zijn, te doen afdwalen in deze mening is gedreven wirwar. Deze opsomming ontrafelt de karakteristieken en gevolgen van deze specifieke groep mensen die we maar al te goed kennen.

Verwaande vakidioten zijn individuen, zijn die verwaande opinievormers, zijn vaak het luidst als spreker in een huiskamer, of op tv of radio. Ook in Columns of opgenomen in een podcast kunnen ze er ook wat van. Ze bezitten de neiging om te geloven dat hun standpunten absoluut correct zijn, zelfs als ze weinig tot geen expertise hebben op het gebied waarover ze spreken. Ze overtuigen zichzelf ervan dat ze deskundigen zijn, ongeacht hun werkelijke kennisniveau. Dit leidt tot een ergerlijke arrogantie die weinig ruimte laat voor open dialoog.

Het lachwekkende aspect wat deze individuen extra verachtelijk maakt, is hun vermogen om anderen aan het lachen te maken. Niet vanwege hun humor, maar omdat hun uitspraken zo extreem zijn dat ze eerder komisch dan serieus zijn. Mensen grinniken, niet omdat ze het eens zijn met wat wordt gezegd, maar omdat ze zich verbazen over de absurditeit van de situatie.

Seksistische standpunten en praten over seks zijn een bijzonder weerzinwekkende variant van deze opinievormers en zij zijn het die seksistische meningen ventileren. Ze denken vaak dat ze recht hebben op verouderde, denigrerende overtuigingen over de andere sekse en hun eigen erbarmelijke verleden. Dit gedrag is niet alleen storend, maar schadelijk voor de voortgang van gelijkheid tussen de geslachten.

De betweterige houding is een ander kenmerk van deze groep. Ze hebben de neiging om te denken dat ze alles weten en graag anderen op hun vermeende kennis wijzen. Dit resulteert in onnodige conflicten en ergernis in plaats van constructieve gesprekken.

De besmettelijke aard is het meest verontrustende aspect van deze verwaande opinievormers en hoe ze anderen kunnen beïnvloeden. Hun overtuigingen zijn als een besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt, vooral onder degenen die normaal gesproken niet geneigd zijn tot dergelijke opzichtige meningen. Ze kunnen de onzekerheden van anderen exploiteren en hen overhalen om in hun retoriek te geloven, waardoor ze die onnozele wijsheden verder kunnen verspreiden.

Discriminatie.nl gaat aangifte doen tegen Johan Derksen na uitspraken over Habtamu de Hoop op dinsdagavond 09 april 2024. 670 KLACHTEN zijn er nu binnen gekomen.

Johan Derksen zegt geen sorry voor uitspraken over Habtamu de Hoop: ’Dat zou hypocriet zijn’. Hoe dom kun je zijn. Het is toch normaal dat jongeren zulke mensen als norm blijven zien.

De Friese afdeling van www.discriminatie.nl, gaat aangifte doen tegen Johan Derksen vanwege zijn geruchtmakende uitspraken over PvdA-Kamerlid Habtamu de Hoop. Dat laat de landelijk directeur Tûmba Mirka Antolovic aan deze site weten.

Verklaring Talpa, de werkgever van Derksen laat in een schriftelijke verklaring weten ‘tegen elke vorm van racisme’ te zijn. ‘Vandaag Inside is een programma waarin de presentatoren en hun gasten een grote mate van redactionele vrijheid hebben om hun persoonlijke mening naar voren te brengen en uitspraken te doen’, luidt de verklaring van Talpa. ‘Dat doen zij in de setting van een livetalkshow, waarbij de inhoud niet van tevoren wordt afgestemd of gerepeteerd. De gespreksonderwerpen zijn altijd geïnspireerd op actuele gebeurtenissen. Dat is de kracht en de kwetsbaarheid van deze formule.’

Het gebeurt daardoor ook vaker dat uitspraken reacties oproepen. ‘Deze reacties worden dan vaak de volgende uitzending(en) besproken en door de heren of hun gasten van commentaar voorzien en/of van meerdere kanten belicht. Dat is ook woensdag het geval geweest’, vervolgt het mediabedrijf. ‘Talpa Network heeft er om deze reden voor gekozen de uitzending van woensdagavond af te wachten en niet direct te reageren. Het spreekt voor zich dat ook wij tegen elke vorm van racisme zijn.’

Wat zei Derksen woensdagavond? De 75-jarige analist Derksen stelde dinsdag in Vandaag Inside dat De Hoop ‘niet het recht heeft’ om met warme gevoelens over Friesland te praten, omdat hij geen geboren Fries is. Een dag later kwam hij niet op die woorden terug. ,,Ik ga niet door het stof kruipen voor iets wat ik niet zo bedoeld heb”, reageerde Derksen woensdag in hetzelfde televisieprogramma op de commotie.

Antolovic had woensdagavond ‘graag wat zelfreflectie’ willen zien bij Derksen. ,,Maar het was vooral een herhaling van zetten. Derksen begon meteen weer over een meneer met een Afrikaanse achtergrond, en dat zijn opmerkingen passen bij de sfeer van het programma.” Daarmee legt Derksen onbedoeld het hele probleem bloot, zegt Antolovic. ,,Ik vind het bijzonder spijtig dat hij bij zijn kwetsende uitspraken blijft. Het maakt voor iedereen zichtbaar hoe hardnekkig racisme in Nederland is verankerd. Het moet een keer klaar zijn.”

De noodzaak van het tegengeluid is essentieel dat er een tegenwicht is tegen deze misselijk makende opinievormers. Mensen die daadwerkelijk deskundig zijn, moeten bereid zijn om hun kennis te delen en feitelijke informatie te verstrekken. Het is ook belangrijk om op een respectvolle manier te reageren op de verwaande opinievormers om te voorkomen dat hun gedrag ongehinderd blijft.

De rol van het onderwijs en de educatie speelt een cruciale rol in het tegengaan van deze trend. Door kritisch denken, informatievaardigheden en respect voor diversiteit te bevorderen, kunnen we mensen beter uitrusten om opinievormers te herkennen en te weerstaan.

Een pleidooi voor empathie is van groot belang dat we ook empathie cultiveren. Soms zijn de opinievormers zich niet eens bewust van de schade die ze aanrichten. Door met begrip en geduld te reageren, kunnen we mogelijk de kans bieden voor reflectie en verandering.

De weg naar constructieve dialoog in onze samenleving kan alleen gedijen als we in staat zijn om constructieve gesprekken te voeren, gebaseerd op feitelijke informatie en respect voor anderen. Het is tijd om de misselijk makende opinievormers te ontmaskeren voor wat ze zijn en te streven naar een wereld waarin kennis, respect en empathie de overhand hebben.

Op 23-10-2023/Jinek kreeg de prijs voor haar vlijmscherpe interview met Camille van Gestel over de mondkapjesdeal. ,,Ze zette hem genadeloos klem.” En dat zegt dan Sonja Barend alsof haar mening alleen maar telt. De wereld wordt kapot gemaakt door dit soort wijsneuzen en de allesomvattende betweterigheid.

Dit verhaal schetst een beeld van de verwaande opinievormers, de mensen met meningen die anderen doen lachen en walgen, vooral wanneer deze meningen seksistisch, met seks beladen zijn of betweterig zijn. Hun gedrag is zowel vervelend als potentieel schadelijk voor onze samenleving. Het is aan ons om kritisch te blijven denken, feitelijke informatie te omarmen en empathie te tonen om deze trend tegen te gaan en te streven naar een wereld van constructieve dialoog en respect voor diversiteit.

• Het is als de rimpeling in het water die geen oneffenheden toelaat.
• Met z’n tweetjes aan tafel praat gemakkelijker dan alleen.
• Wie veel begrijpt zwijgt steeds vaker.
• Doe water bij de wijn en laat hem dan alsnog goed smaken.
• Luisteren naar elkaar is beter begrijpen hoe een ander denkt.
• Omgaan met mensen begint altijd bij jezelf en gaat zoals het universum, het dijt steeds verder uit.

Dat mensen eens zullen luisteren en met respect met elkaar zullen omgaan, ieders leven waarderen en dat wij blijven Geloven in een mooiere toekomst, dat wij blijven Hopen op iets moois en dat de Liefde en het respect het allergrootste goed is dat wij aan elkaar kunnen schenken. Doe steeds water bij de wijn en laat de wijn dan alsnog goed smaken. Samenwerken met elkaar doe je met respect en geduld. Geven en nemen is de norm en wie veel begrijpt zwijgt op het juiste moment. *jgjcva23092023*een-mening*

Wabi-sabi (侘寂) (uitleg is overgenomen van Wikipedia)

Wabi-sabi is een Japanse esthetische filosofie die de schoonheid van imperfectie, vergankelijkheid en onvolledigheid waardeert. Het viert de natuurlijke cyclus van groei, verval en dood, en vindt schoonheid in dingen die eenvoudig, bescheiden en pretentieloos zijn.

Waarde van wat je hebt in plaats van te verlangen naar meer. Wees mindful: Wabi-sabi moedigt mindfulness en aandacht voor het huidige moment aan. Door mindful te zijn, kun je de schoonheid van de wereld om je heen opmerken en waarderen.

Door deze principes in je leven te integreren, kun je wabi-sabi op een meer diepgaande manier omarmen en een waardering ontwikkelen voor de schoonheid van eenvoud, bescheidenheid en vergankelijkheid.

Mindful worden: en dat betekent simpelweg: volledig bewust zijn van de huidige ervaring. Je kunt het woord ‘mindfulness’ vertalen met ‘opmerkzaamheid’ of ‘aandachtigheid’.

1. De kracht van visualisatie. Als je verdrietig bent of een slechte dag hebt, neem dan een moment rust en visualiseer jouw doelen in het leven.
2. Let op je ademhaling.
3. Accepteer dingen zoals ze zijn.
4. Luister naar de mensen om je heen.
5. Geniet van je eten.
6. Begin de dag zonder gadgets.
7. Sporten.
8. Leef in het moment.
9. Maak producten van klei e.d. die uit je mint zijn ontsproten en die jouw visualisatie heeft bedacht.

Een grotendeels verzonnen verhaal van een Keramist en zijn gewoonte, geschreven door: J.G.J.C. van Asperen.

Hoofdstuk 1: De Kanaalgraver

Een aantal jaren geleden, in een rustig Nederlands dorpje gelegen langs de doorgaande weg N279 en parallel lopend naast de Zuid-Willemsvaart, een kanaal dat vanaf het jaar 1826 loopt vanaf de Maas bij ’s Hertogenbosch tot Maastricht, lang 121,9 km. Is het kleine dorp Keldonk en dat in 1848 in het geschiedenisboek staat als Keeldonk en dat nog eerder in de jaartelling wordt vermeld vanaf ongeveer 1300. Ook in 1387 wordt Keldonk als Keeldonc genoemd in een boek over “de Mirakelen van Onze Lieve Vrouw van ’s Hertogenbosch”. De Zuid-Willemsvaart werd gegraven van 1822 tot 1826. Als gevolg hiervan werd er meer handelgedreven en begon Keldonk langzaam te groeien. In 1848 werd Keeldonk beschreven als een gehucht in de Meierij van ‘s-Hertogenbosch met 230 inwoners. In 1890 schrijft men over Kildonk aan de Aa met 555 inwoners.

In Keldonk staat een bijzonder beeld. Het is een man met een schop in zijn hand. Het is net of hij het zand met zijn schop de lucht in gooit. Zijn naam is “De Kanaalgraver”. De kanaalgravers waren vreemdelingen. Ze kwamen met hun schop en groeven met de hand de Zuid-Willemsvaart en maakte haar 121,9 km lang.

Op 11 juni 1912 werd de eerste steen gelegd met feestelijk vertoon door pastoor Bogaerts van de dorpskerk. Voor 42.600 gulden en met veel steun van de Keldonkse inwoners werd de bouw van de kerk voltooid. Deze was gewijd aan de heilige Antonius van Padua. Reeds op 15 november 1912 kon de nieuwe parochie als zodanig gaan functioneren. Heel spoedig daarna richtte pastoor Bogaerts de broederschap van de H. Antonius van Padua op. Tot op heden wordt er op de eerste zondag na 13 juni een Antoniusviering gehouden.

Hoofdstuk 2: Heer Henricus van Keldonk

Hier huisde in het verleden door zijn verkregen vrije tijd en weer zovele jaren later ook een man genaamd Heer Henricus van Keldonk. Hij was een eenvoudige keramiekman die zijn dagen doorbracht met het creëren van prachtige keramische kunstwerken. Heer Henricus van Keldonk had altijd een diepe affiniteit gehad met de natuur en de eenvoudige schoonheid van het alledaagse leven. In het jaar toen het kanaal gegraven werd was ook hier weer Wabi-Sabi aan het werk en was toen ook al elke grote en vorm van een schop met aarde een schoonheid van imperfectie.

Op een serene lenteochtend ergens alweer 25 jaar geleden, reed Heer Henricus van Keldonk op zijn fiets en gemak door het dorp, Heer Henricus van Keldonk merkte iets bijzonders op. Het was een eeuwenoude boerderij langs de dorpsweg gelegen. Gedeeltelijk vervallen door de tijd en onder een dikke laag mos en omringd door struiken en kreupelhout. Het zag eruit alsof een groot gedeelte al tientallen jaren niet meer was bewoond en gebruikt. Heer Henricus van Keldonk zijn nieuwsgierigheid werd gewekt en hij besloot de boerderij van dichtbij te bekijken en de bewoners, de familie van Baerlo, hiervoor aan te spreken. Hij stalde zijn fiets ergens tegen een wilde haag en ging op onderzoek uit.

Hoofdstuk 3: De Ontdekking van Wabi-Sabi

Toen hij de boerderij betrad, voelde hij meteen een vreemde, maar betoverende sfeer. Het interieur was versleten en verweerd, maar er hing een rustige schoonheid over deze plek. Het deed Heer Henricus van Keldonk meteen denken aan de Japanse filosofie van Wabi-Sabi, die hij in zijn jeugd had bestudeerd maar, in de drukte van zijn werk was vergeten. Er waren enkele paarden in de wei en waren niet geïnteresseerd in de Heer Henricus van Keldonk.

Wabi-Sabi was meer dan alleen een esthetische stroming; het was een levenswijze. Het streefde naar de waardering van de vergankelijkheid en onvolmaaktheden van het leven. Het omarmde de schoonheid van de veroudering, van de natuurlijke slijtage van gereedschap en andere voorwerpen. De eenvoudige genoegens van het dagelijks bestaan. Heer Henricus van Keldonk herinnerde zich de oude meesters die hij had bestudeerd in zijn studietijd en besefte dat hij de kunst van Wabi-Sabi in zijn werk en leven moest herontdekken.

Hoofdstuk 4: Het Herstellen van de Boerderij

Gedurende vele dagen en nachten werkte Heer Henricus van Keldonk aan het herstellen van een gedeelte van de boerderij en tegelijkertijd ook zijn keramiek al produceerde. Hij verwijderde voorzichtig de dikke laag stof van vloer, plafond en muur en joeg spinnen uit hun webben op de vlucht of ruimde niet goedschiks, dan maar kwaadschiks op. Hij repareerde de scheef hangende deuren en ramen en sponste het glas. Bracht een nieuwe pleisterlaag aan op de doorgebroken muren. Al die tijd voelde hij de aanwezigheid van de oude bewoners die boven hem bleven hangen, het was alsof hun geesten hem begeleidden met het maken van mooie keramiek.

Hoofdstuk 5: De Essentie van Wabi-Sabi

Toen het boerderijgedeelte eindelijk was hersteld voor zijn gebruik en Heer Henricus van Keldonk tevreden was, ging Heer Henricus van Keldonk op zoek naar een nieuwe inrichting en decoraties die de essentie van Wabi-Sabi weerspiegelden. Heer Henricus van Keldonk schilderde de symbolen van Wabi-Sabi op de muur van zijn leslokaal om andere ook te gaan inspireren. Hij vond oude gebruikte spullen, zoals een houten tafel die gekrompen was en gebarsten, allemaal door de tand des tijds aangetast, maar die nog steeds stevig op zijn poten stond. Versleten, maar comfortabele stoelen vulden de werkkamer, en een zelfgemaakte nieuwe verlichting wierp een vernieuwde gloed over de ruimte en keramische werken.

Hoofdstuk 6: Het Creëren van Wabi-Sabi Kunst

Heer Henricus van Keldonk realiseerde zich ook dat zijn keramiek en zijn vaardigheden een perfecte aanvulling zouden zijn op de nieuwe levensstijl die hij had omarmd. Hij begon met het maken van eenvoudige, maar prachtige keramische objecten geïnspireerd door de natuur. Zijn projecten waren ruw en onregelmatig van vorm, met glazuren die de kleuren van de seizoenen weerspiegelden. Zijn schalen waren niet perfect rond, maar hun imperfectie maakte ze uniek en betoverend.

Hoofdstuk 7: De Invloed van Wabi-Sabi

Het rustieke dorpje begon al snel de schoonheid van Heer Henricus van Keldonk en al zijn creaties en zijn levensstijl op te merken. Mensen kwamen kijken naar zijn keramiekwerkplaats en bezoeken de rustgevende sfeer van zijn gedeelde boerderij. Ze bewonderden zijn werk niet alleen om zijn vakmanschap, maar ook om de diepere betekenis erachter, de viering van eenvoud en imperfectie, de waardering voor het vergankelijke en het verlangen naar rust in een wereld vol haast. Een verlangen naar stilte in een wereld met te veel verwerpelijk geluid.

Hoofdstuk 8: De Ontmoeting met de Hotelier

Op een dag bezocht Heer Henricus van Keldonk het eiland Ameland om nieuwe inspiratie op te doen en ontmoette daar een Hotelier in zijn eigen zaak genaamd “Amelandse Pracht”. Heer Henricus van Keldonk vertelde over zijn keramiekwerkplaats die gevestigd is in dat Brabantse dorpje Keldonk aan het kanaal. De hotelier was op zoek naar iets speciaals om te gebruiken als een presentatie en om zijn gasten daarmee te markeren. De hotelier had gehoord van de bijzondere kunstwerken van Heer Henricus van Keldonk.

Terwijl hij praatte met Heer Henricus van Keldonk aan zijn tafel waar men at onder het nuttigen van een glaasje wijn en Franciscusbier, bladerde hij door de keramiekfolder met al de keramische schatten daarin weergegeven. Hij wilde iets gemaakt hebben om te gebruiken in zijn zaak en om te kunnen promoten bij zijn klanten. Zo bewonderde de hotelier zijn kunsten, voelde een diepe verbinding met de eenvoud en de sereniteit van de ideeën van Heer Henricus van Keldonk en koos het uiteindelijke product.

Hoofdstuk 9: De Perfecte Imperfectie

De hotelier benaderde Heer Henricus van Keldonk en vroeg hem over zijn wens om een aantal in keramiek gemaakte Oesterschalen te maken voor zijn zaak, de “Amelandse Pracht”. Heer Henricus van Keldonk knikte glimlachend en bedacht een plan en de vorm. Thuis begon hij in zijn atelier in het kleine dorpje enkele stukken te produceren. Toen hij na enige tijd zijn komst op Ameland weer aankondigde en vertelde dat hij de bestelde keramische producten de hotelier wilde overhandigen bij zijn aankomst op het eiland, merkte de Hotelier op toen hij ze in handen kreeg, dat ze niet allemaal hetzelfde waren. Er waren kleine oneffenheden en onregelmatigheden in het glazuur en afwerking en de vorm. Maar in plaats van teleurgesteld te zijn, was de Hotelier gecharmeerd door deze imperfecties. Hij begreep dat de natuur hierin bepaald en ook schept en dat dit het wezen van Wabi-Sabi was, het omarmen van deze schoonheid van imperfectie.

Hoofdstuk 10: De Verrijking van “Amelandse Pracht”

En dus werden Heer Henricus van Keldonk zijn kunstwerken een integraal onderdeel van de hotelier uit de “Amelandse Pracht”. Hij vulden de tafels in zijn restaurant op met de schalen van keramiek specialist Heer Henricus van Keldonk en de receptie gaf haar promotie weer door aan de klant. De schalen dienden ook om te verkopen aan zijn gasten.

Elk stuk vertelde een verhaal van verscheidenheid, eenvoud, vergankelijkheid en de schoonheid van Natuur en het moment. De “Amelandse Pracht” vierde de schoonheid van het Wabi-Sabi-leven, waarin haar gasten werden herinnerd aan de waarde van de dingen die niet perfect hoeven zijn, maar diep en betekenisvol zijn om te gebruiken.

Hoofdstuk 11: De Zoektocht van Pieter

Het was een zonnige zomerdag in HOLLUM en op het prachtige eiland Ameland, en de geur van de zee vermengde zich met de zoete aroma’s van bloeiende bloemen en de geur van de zee. In het hart van het pittoreske dorp Hollum bevond zich ook de plaatselijke wijnwinkel, “De Verfijnde Druif,” beheerd door de vriendelijke en enthousiaste wijnhandelaar, Pieter. Pieter stond bekend om zijn brede assortiment aan wijnen, maar er was één mysterieus product dat al lange tijd zijn aandacht had getrokken in het Restaurant De “Amelandse Pracht”.

Hoofdstuk 12: De Perfecte Combinatie

Op een dag, terwijl Pieter zijn winkel aan het voorbereiden was voor een drukke middag, hoorde hij opgewonden stemmen in het restaurant de “Amelandse Pracht”. Hij stapte er naar binnen om te zien wat er aan de hand was en ontdekte dat de herrie afkomstig was van een groep mensen die zich hadden verzameld rondom een vreemde man, een man met een flink postuur en ook zijn eega was erbij, het was Heer Henricus van Keldonk genaamd, die in het dorp Hollum was neergestreken voor zijn rust en met zijn collectie keramiek voor de Amelandse toerist.

Hoofdstuk 13: De Wijnwinkel van Pieter

Pieter, die altijd op zoek was naar bijzondere producten voor zijn winkel, was meteen geïntrigeerd door de oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk. Hij vroeg of hij ze zou kunnen kopen om ze in zijn wijnwinkel te verkopen samen met de wijn en Heer Henricus stemde met plezier toe. “De schoonheid van deze schelpen,” zei hij, “en daarin het samenbrengen van de fles wijn kan de ervaring van het drinken van de wijn verrijken.”

Terug in zijn wijnwinkel begon Pieter de oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk op een speciale tafel uit te stallen, naast de flessen wijn en in combinatie. De combinatie van de kleurrijke oesterschalen en de verfijnde flessen wijn zorgde voor een betoverende verpakking. Klanten die de winkel binnenkwamen, waren verrukt door de unieke presentatie en begonnen de schelpen te bewonderen terwijl ze een fles wijn uitkozen die Pieter als een voorbeeld van schoonheid vleide in de oesterschaal.

Hoofdstuk 14: De Zoektocht naar de Perfecte Wijn

Maar er was één mysterie dat Pieter bleef achtervolgen. Ondanks de toenemende populariteit van zijn wijnwinkel, had hij nog steeds niet ontdekt welke wijn het beste paste bij de oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk. Hij wilde de perfecte combinatie vinden om zijn klanten de meest bijzondere smaakervaring te bieden. Met zijn gedachte en de grondbeginselen van Wabi-Sabi waarin het leven met deze keramiekkunst en de combinatie met een dagelijks glas wijn de klant kon bekoren.

Hoofdstuk 15: De Reis naar Frankrijk

Op een dag, terwijl hij de schalen in de winkel aan het ordenen was, kreeg Pieter een briljant idee. Hij besloot om zelf op zoek te gaan naar de ideale wijn om te serveren bij de oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk. Hij zou een reis maken naar de wijngaarden van Frankrijk om de perfecte wijn te vinden met als uitgangspunt Wabi-Sabi als een imperfect product en de vergankelijkheid. Hij bezocht op zijn reis naar Frankrijk ook de Keramiekwerkplaats van Heer Henricus van Keldonk en hij raakte steeds enthousiaster.

Hoofdstuk 16: De Perfecte Harmonie

Zo begon het avontuur van Pieter, de wijnhandelaar van Ameland. Hij reisde naar Frankrijk en bezocht verschillende wijnstreken, proefde de meest verfijnde wijnen en leerde over de kunst van wijn maken door alle eenvoud samen te brengen. Het was een reis vol ontdekkingen en avontuur en Pieter voelde zich steeds meer geïnspireerd door Wabi-Sabi en Heer Henricus van Keldonk.

Na maanden van zoektocht keerde Pieter terug naar Ameland en zijn geliefde Hollum met een zorgvuldig geselecteerde collectie wijnen, elk gekozen om perfect te passen bij de oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk. Hij organiseerde een speciale wijnproeverij in zijn winkel “De Verfijnde Druif,” om de nieuwe combinaties te introduceren en zijn klanten waren verrukt.

De oesterschalen van Heer Henricus van Keldonk en de uitstekende wijnen creëerden een harmonie van smaken die de zintuigen streelden en waarbij de invloed van Wabi-Sabi samenvloeide in de wijn. Pieter had eindelijk de perfecte combinatie gevonden en zijn wijnwinkel “De Verfijnde Druif,” bloeide als nooit tevoren.

Hoofdstuk 17: Het Leven in Keldonk

Met de groeiende bekendheid van Heer Henricus van Keldonk zijn werk en de filosofie van Wabi-Sabi begon het dorpje Keldonk tot leven te komen. Mensen begonnen meer aandacht te besteden aan de natuur om hen heen. Ze begonnen de eenvoudige vreugde te ontdekken, het op en neer gaan van het water in de Zuid-Willemsvaart, het op en neer gaan van schepen met vracht naar Den Bosch en Maastricht. Het bewonderen van de seizoensgebonden veranderingen in hun omgeving van lente, zomer, herfst en winter, van groei en bloei.

Hoofdstuk 18: De Transformatie van het Dorp Keldonk, naar Kildonk, naar Keldonc en uiteindelijk blijft het Keldonk.

De winkels begonnen ook de waarde van Wabi-Sabi te begrijpen. Ze begonnen handgemaakte producten te verkopen, geïnspireerd door de esthetiek van vergankelijkheid en imperfectie. Iedereen leek te streven naar een evenwichtiger, rustiger en betekenisvoller leven en het rustieke dorpje waar zijn keramiekwerkplaats staat, bloeide op in een nieuwe geest van bewustzijn.

Hoofdstuk 19: Het Levenspad van Heer Henricus van Keldonk

Met zijn kunst en de filosofie van Wabi-Sabi bracht Heer Henricus van Keldonk niet alleen de schoonheid van imperfectie en eenvoud in het leven van zijn dorpsgenoten, maar inspireerde hij ook anderen, zoals Pieter de wijnhandelaar, om dezelfde waarden te omarmen en te delen met anderen.

Heer Henricus van Keldonk leefde de rest van zijn dagen in vrede en harmonie met zijn omgeving en hij bleef creëren en inspireren, terwijl zijn keramische kunstwerken en de filosofie van Wabi-Sabi voortleefden als een blijvende erfenis, niet alleen in zijn kleine dorpje Keldonk, maar ook in de harten van degenen die zijn werk en zijn levenswijze omarmden.

Epiloog: De Schoonheid van Imperfectie

Het verhaal van Heer Henricus van Keldonk en zijn ontdekking van Wabi-Sabi en de invloed ervan op het kleine dorpje Keldonk en verder, herinnert ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in de imperfectie, in de eenvoudige dingen van het leven en in de vergankelijkheid van het moment. Het herinnert ons eraan om de tijd te nemen om te vertragen, te genieten van de schoonheid om ons heen en te streven naar een leven in harmonie met de natuur en onszelf.

Het vertelt ons ook dat we de mogelijkheid hebben om anderen te inspireren met onze passies en levenswijze, en dat kleine veranderingen in onze omgeving en onze manier van denken een groot verschil kunnen maken in de wereld om ons heen. Wabi-Sabi herinnert ons eraan dat perfectie niet altijd nodig is om geluk en voldoening te vinden, en dat we, net als Heer Henricus van Keldonk, onze eigen unieke schoonheid kunnen creëren, zelfs in onze imperfecties.

En zo eindigt het verhaal van het verborgen juweel van Wabi-Sabi en Heer Henricus van Keldonk, een verhaal dat ons eraan herinnert dat de schoonheid van het leven vaak te vinden is in de meest onverwachte plaatsen, en dat de kunst van imperfectie ons kan leiden naar een dieper begrip van onszelf en de wereld om ons heen. *JGJCVA09092023*heerhenricusvankeldonk*

De Dame van het gehaakte tafelkleed: Weert 13-08-2023.

Een Verhaal van Doorzettingsvermogen en Verrassing.

Zo worden sagen en legenden geboren en voor de eeuwigheid bewaard.

In de schilderachtige van Horne stad Weert woonde een opmerkelijke dame die bekend stond om haar hobby. Op een dag besloot ze haar creatieve passie te combineren met haar liefde voor het adembenemende uitzicht boven op de Lange Jan Van Weert, de kerktoren die 104,80 meter hoog is. Toren die ook als een ijkpunt voor de omgeving wordt gezien en ook de ingang van de Martinuskerk is. Met een flinke bol garen van middeleeuwse kwaliteit uit deze tijd van Weert in haar ene hand en een haaknaald in de andere, gaat ze de lange Martinustoren beklimmen en begon zonder het te verzinnen aan een groot avontuur dat zowel in Weert als haarzelf voor altijd zou beminnen.

Vanaf een hoogte van de Lange Jan Van Weert zit deze dame hoog en droog te haken aan een prachtig tafelkleed. Met elke steek die ze zet, bewondert ze het adembenemende panorama dat zich voor haar heeft uitgestrekt. “O, wat verrukkelijk”, “O, wat verrukkelijk” riep ze luit bij het zien van al die schoonheid, terwijl ze genoot van het gevoel van de zachte middeleeuwse wol tussen haar vingers en de rustgevende cadans van haar handwerk aan het tafelkleed. Het kleed steeds verder te vergroten met elke nieuwe steek die ze zette daarboven op de Lange Jan van Weert.

Maar zoals dat vaak gaat in het leven, brengt het lot bij haar ook voor ons een onverwachte wending en de geschiedenis verteld. Plotseling blaast een harde windvlaag op deze grote hoogte krachtig tegen haar gezicht waardoor zij haar evenwicht verloor. In een ogenblik van onhandigheid en verwarring bevond ze zich daarop in een vrije val en vanaf deze grote hoogte? Terwijl de dame van het kleed naar beneden tuimelt en zweeft boven de markt, laat ze haar haakwerk niet los. Als de bodem snel dichterbij komt, blijft ze doorwerken aan haar kleed alsof ze probeerde een laatste aantekening te krijgen op haar nagedachtenis voor dit meesterwerk. Ondertussen en tijdens haar vrije val telde ze in haar hoofd steeds de steken: “Drie halve vasten en twee lussen”, “Drie halve vasten en twee lussen”.

Met een onverwachte plons beland de dame uiteindelijk in de laadruimte van de marktauto van de groenteman en dat was haar grote geluk. Ze vond zichzelf plotseling terug en omringd door een overvloed aan overrijpe peren en alsof het universum haar op een eigenaardige wijze wilde belonen voor haar moed en vastberadenheid tijdens deze val. Hoewel ze wel flink geschrokken was en gelukkig maar niet ernstig gewond. Toen ze overeind kwam en haar omgeving in zich opnam, leek haar eerste reactie niet over angst of verwarring te gaan, maar eerder op een verbazing voor het haken onderwijl de val van flink wat steken aan het kleed.

De groenteman, die zijn marktauto had verlaten om te zien wat er gebeurde, staarde met open mond naar de dame die onverstoord in de laadruimte zat te midden van zijn overrijpe peren en dat zij nog steeds bezig was met het haken van haar kleed. “O, mijn Triomf de Vienne”, “O, mijn Triomf de Vienne” schreeuwde de groenteman vol angst en ongeloof, terwijl hij probeerde te begrijpen wat er precies gebeurde hier met zijn overrijpe peren “de Triomf de Vienne”.

De dame, ging onverminderd rustig en vastberaden verder, glimlachte naar de groenteman en het volk dat zich in grote getalen om haar heen had verzameld en ging rustig door met haken aan haar kleed. De haaknaald bewoog met dezelfde gratie als voorheen en haar ogen straalden met een ongekende rust terwijl haar omgeving werd gesust. Ze was niet ontmoedigd door de ongebruikelijke wending van deze gebeurtenis, maar zij leek eerder geïnspireerd om door te gaan met haar passie, ongeacht deze ernstige omstandigheid.

Terwijl het nieuws van deze merkwaardige gebeurtenis zich door de van Horne stad en omgeving verspreidde, begon de dame een inspiratiebron te worden voor de stad maar ook daarbuiten. Mensen kwamen van heinde en verre om haar te ontmoeten, haar verhaal te horen en getuige te zijn van haar vastberadenheid en onverwoestbare werklust. Haar motto, “Werk door. Werk door”, werd een mantra voor doorzettingsvermogen en haar bemoedigende veerkracht.

De dame zelf bleef eenvoudigweg doorgaan met het haken van haar kleed en steeds met een glimlach op haar gezicht en sprankeling in haar ogen. Het kleed groeide gestaag en elke steek vertelde het verhaal van haar onwaarschijnlijke avontuur en haar vermogen om schoonheid en vreugde te vinden door te midden van grote verrassingen te landen, tussen de overrijpe peren “Triomf de Vienne” en met de uitdaging door te gaan door het vervaardigen van een enorm tafelkleed.

En zo, in de loop van de tijd, groeide niet alleen het kleed, maar ook de legende van deze middeleeuwse tijd van de Dame met het kleed. Haar verhaal inspireerde velen om met dezelfde vastberadenheid en goede moed om zo door het leven te gaan, ongeacht wat er zich voordoet. Haar naam werd een synoniem voor veerkracht en doorzettingsvermogen en het haakwerk blijft een symbool van creativiteit en optimisme.

Op een dag, toen het tafelkleed eindelijk voltooid was, hield de dame het resultaat van haar toewijding en doorzettingsvermogen in haar handen. De kleuren en patronen vertelden niet alleen het verhaal van haar avontuurlijke val van de toren van “De Lange Jan van Weert”, maar ook het verhaal van haar kracht en inspiratie. Het kleed wordt nu tentoongesteld in het plaatselijke museum tegenover de plaats van haar enorme val en naast het portret van deze dame en met haar Haaknaald in haar ene hand en de Middeleeuwse wol in de andere, een glimlach op ’t gezicht. Zij laat aan ons hiermee zien wat het ware geheim is van haar onverwoestbare geestdrift.

En zo eindigt het verhaal van de Dame van het tafelkleed, een verhaal dat laat zien hoe zelfs in de meest onverwachte omstandigheden, doorzettingsvermogen en passie een bron van inspiratie wordt voor ons allemaal. Moge deze herinnering en haar boodschap van “Werk door. Werk door”, voor altijd in onze harten blijven voortbestaan.

Dit is zomaar een verzonnen verhaal door Jan van Asperen hier opgetekend. *JGJCVA13082023*dedamemethettafelkleed*

Aan drs. J.C. (Jan) Snoek, Persoonlijk adviseur van Z.M. de Koning.

Paleis Noordeinde, Noordeinde 68, 2514 GL Den Haag

Betreft: de toestand in de wereld waarin wij leven,

Geachte heer Drs. Jan Snoek,

Op de allereerste plaats wil ik u nogmaals bedanken voor de hartelijke ontvangst op 1 november op het Paleis Noordeinde. De vriendelijkheid/hartelijkheid van u en ook van Leonie ten Have hebben mij getroffen. In navolging van het gesprek met de Koning en de Koningin op 1 november 2023, wil ik aan u ook mijn vervolgverhaal dat ik uit verschillen brieven en inzichten heb opgediept en die ik in de afgelopen jaren heb geschreven en verzonden naar zeer uiteenlopende personen en waarvan ik in het gesprek in de groep en ook met u reeds melding maakte.

Ik wil dit samengesteld verhaal aan u voorleggen en misschien zult u de Majesteiten ook hierover informeren. Mijn wens zou zijn, althans dat is mijn visie en zoals ik de toekomst voor mij zie, is het een weg die afgelegd moet worden. Zonder het onderstaande zal er helemaal niets meer helpen om een nieuwe totale oorlog die ons mensen zal gaan treffen als wij dit proces samen gaan verliezen als groepen tegenover elkaar blijven staan.

Ik schrijf een verhaal over mijn zorgen en waarin ik duidelijk probeer te maken dat het een en ander helemaal anders zou moeten worden aangepakt, namelijk dat alles uit gesprekken moet worden gehaald om China en Rusland samen met het Westen bij alle zorgen die er zijn te betrekken. Als Rusland en China altijd dwars blijven liggen, dan zal de wereld op een niet al te lange termijn naar de knoppen gaan. Misschien een beetje te veel pessimistisch gedacht? Maar…. als men nu kijkt naar Israël en het totale Midden-Oosten, zeker naar Iran en Syrie en Israël zal Hamas uitroeien, dan is er zo enorm veel haat gezaaid onder bevolkingsgroepen zoals bij de Palestijnen dat deze bevolkingsgroep omdat zij als onschuldige burgers worden opgeofferd aan een ideaal van een land en groep dat het later helemaal geen ideaal zal blijken te zijn maar een gedachtenkronkel die niet meer is recht te buigen. De volgende groep die wraak neemt staat weer op en begint weer van voor af aan, ondersteund door een land als Rusland of Iran.

In een wereld waarin zorgen zich als schaduwen over ons leven uitstrekken, voel ik me gedwongen om mijn gedachten en bezorgdheid met anderen te delen. We kunnen niet langer doorgaan met ons hoofd in het zand te steken en hopen dat alles vanzelf opgelost gaat worden. De wereld staat op een kritiek punt, en het is van het grootste belang dat we alles uit gesprekken moeten halen om China en Rusland bij alle zorgen die er momenteel zijn te betrekken. Gezamenlijke gesprekken voeren van hoog tot laag in alle geledingen van de samenleving en aan mijn geliefde gesprekstafel. Zittend met elkaar aan een tafel. Elkaar in de ogen kunnen kijken en luisteren zonder te moeten luisteren naar elkaar door een microfoon en scherm. Zo pas kunnen wij horen en zien wat die ander precies te vertellen heeft zonder de klank van zijn stem te vervormen maar direct zo de waarden van het leven te proberen over te brengen.

Dat mensen eens zullen luisteren en met respect met elkaar zullen omgaan, ieders leven waarderen en dat wij blijven Geloven in een mooiere toekomst, dat wij blijven Hopen op iets moois en dat de Liefde en het respect het allergrootste goed is dat wij aan elkaar kunnen schenken. Doe steeds water bij de wijn en laat de wijn dan alsnog goed smaken. Samenwerken met elkaar doe je met respect en geduld. Geven en nemen is de norm en wie veel begrijpt zwijgt op het juiste moment.

Mijn zorgen begonnen jaren geleden toen ik voor het eerste keer besefte hoe kwetsbaar onze wereld is voor de gevaren die op de loer liggen. Zittend in mijn kale appartement toen en na de verkoop van onszelf gebouwde huis en dat wij het appartement aan het inrichten waren en mijn vrouw nog op haar werk en zittend even om mij te ontspannen voor de tv zat, toen zag ik de vliegtuigen een voor een de wolkenkrabbers in New York invliegen en mensen die als poppen vielen wist ik het en dacht dus zo gaat het ook. Er zijn mensen waarvan hun leven geen waarde heeft en de vele mooie bruiden op hen zullen wachten.

Of het nu gaat om de dreiging van klimaatverandering, de verspreiding van nucleaire wapens, of de toenemende ongelijkheid tussen landen, er zijn talloze redenen om bezorgd te zijn. Maar wat mij nog meer zorgen baart, is de houding van sommige van ’s werelds machtigste naties, met name China, Noord-Korea, Iran en Rusland bijvoorbeeld die andere criminele landen en organisaties steunen met geld en wapens. Halen sancties nog iets uit? Ik denk het niet want kijk maar naar Noord-Korea daar gaat de ene na de andere raket de lucht in en waar komt daarvoor het geld dan vandaan? De eigen bevolking telt niet en moeten creperen en lijdt honger.

Mijn zorgen zijn niet louter gebaseerd op angst voor een derde wereldoorlog, maar ook op de alarmerende gevolgen van deze voortdurende rivaliteit. We zien dit op verschillende gebieden: de klimaatcrisis, de verspreiding van nucleaire wapens, de opkomst van autoritaire regimes en de erosie van democratieën. Al deze kwesties zijn nauw verbonden met de relatie tussen China, Rusland en het Westen, en het is nu de tijd dat we dit serieus moeten gaan aanpakken.

Wat me het meest frustreert, is de neiging van sommige beleidsmakers om te geloven dat we deze uitdagingen alleen kunnen aangaan en oplossen zonder China en Rusland. Dit is een illusie die we niet langer kunnen koesteren. De wereld is te complex en onderling verbonden geworden voor dergelijk isolationisme. We moeten deze grootmachten betrekken bij onze gesprekken en samenwerkingen, zelfs als ze vaak dwarsliggen en oorlog voeren met onbemiddelde naties zoals nu in Oekraïne en Israel met Hamas en ook nog andere.

China en Rusland bijvoorbeeld hebben de afgelopen jaren een groeiende invloed in de wereld laten zien. Ze hebben hun economische, militaire en politieke macht gebruikt om hun belangen en agenda’s te bevorderen, vaak ten koste van andere landen. Terwijl sommigen beweren dat deze opkomende machten de wereld in een betere richting zouden kunnen duwen, ben ik er niet zo zeker van.

Mijn bezorgdheid is dat China en Rusland, in plaats van bij te dragen aan mondiale stabiliteit en welvaart, eerder een bron van spanning en onzekerheid zijn geworden. Ze lijken vaak dwars te liggen bij pogingen om internationale conflicten op te lossen en samen te werken aan mondiale uitdagingen. Deze houding kan niet langer worden genegeerd. In hele belangrijke instanties zoals de United Nations en de Verenigde Naties komen deze twee landen altijd met Veto’s en of het recht of krom is altijd met een Veto. Ook in het Europa is een stem al maatgevend en dus kan een Veto de dienst uitmaken. Zouden instituten hun regels verkeerd hebben opgesteld bij de oprichting?

Een van de grootste zorgen is het groeiende conflict in Oost-Oekraïne. Rusland heeft in 2014 de Krim geannexeerd en steunt sindsdien separatistische groepen in Oost-Oekraïne en voert nu zelfs een uitgebreide oorlog zomaar uit het niets met Oekraïne en weet niet van ophouden. Vele onschuldige slachtoffers als gevolg. Dit heeft geleid tot een voortdurende humanitaire crisis en een conflict dat nog steeds voortduurt. De inspanningen om tot een vreedzame oplossing te komen worden voortdurend belemmerd door die betrokkenheid van Rusland.

China heeft ook zijn deel van internationale controverses. Het claimt soevereiniteit over grote delen van de Zuid-Chinese Zee, wat heeft geleid tot spanningen met buurlanden en de Verenigde Staten. Het land heeft ook kritiek gekregen voor zijn aanpak van mensenrechtenkwesties, met name in Tibet en Xinjiang. Deze voorbeelden zijn slechts het topje van de ijsberg. Er zijn talloze andere kwesties waarbij China en Rusland betrokken zijn, en het is duidelijk dat hun acties de stabiliteit en veiligheid van de wereld in gevaar brengen. Het is essentieel dat we manieren vinden om deze landen te betrekken bij internationale gesprekken en onderhandelingen om tot vreedzame oplossingen te komen.

Dit brengt me bij het belang van diplomatie en dialoog. In een wereld die steeds meer verdeeld is, is het van cruciaal belang dat we manieren vinden om met elkaar in gesprek te gaan en te blijven. Dit geldt met name voor de betrekkingen tussen de Verenigde Staten, China en Rusland. Als deze drie grootmachten niet in staat zijn om constructieve dialogen te voeren, dan is er weinig hoop op vooruitgang.

Diplomatie betekent niet dat we het altijd met elkaar eens moeten zijn, maar het betekent wel dat we bereid moeten zijn om te luisteren, te onderhandelen en compromissen te sluiten. Het betekent ook dat we moeten proberen elkaars zorgen en belangen te begrijpen. Als we hier niet in slagen, zullen we blijven steken in een patstelling die niemand ten goede komt. Het beëindigen van de oorlog in Vietnam heeft maanden en maanden geduurd voordat er een enkele oplossing op tafel lag. Waren we vroeger toegefelijker?

Ik pleit voor een intensivering van de diplomatieke inspanningen om China en Rusland bij de internationale gesprekken te betrekken. De Poetin van Rusland is een persoon met een speciaal karakter en hij die man in het Kremlin, het is een man die erbij betrokken wil zijn, erbij wil horen, stoer wil doen en net zo evenwichtig in het leven wil staan als ieder ander, ook het gelijke gewicht wil hebben als een gelijke van welke President of Minister-president dan ook en of hij dat heeft is voor mij nu niet relevant meer. Hij heeft zijn troefkaart reeds verspeeld.

Allereerst moeten we proberen bestaande diplomatieke kanalen te versterken en te verbeteren. Dit kan inhouden dat we bilaterale en multilaterale overleggen organiseren om specifieke kwesties aan te pakken. Laat personen met een goed stel hersens bij elkaar aan tafel gaan zitten en laat hen filosoferen en gesprekken met anderen voeren om tot oplossingen te geraken. Ten tweede moeten we nieuwe platforms creëren voor diplomatieke dialoog. Dit zou kunnen betekenen dat we internationale conferenties organiseren waar alle betrokken partijen aan kunnen deelnemen en hun zorgen kunnen uiten. Deze conferenties kunnen worden gefaciliteerd door internationale organisaties zoals de Verenigde Naties.

Een derde benadering is om de burgermaatschappij en non-gouvernementele organisaties te betrekken bij het diplomatieke proces. Deze actoren kunnen vaak een brug slaan tussen regeringen en helpen bij het opbouwen van vertrouwen en begrip. Ze kunnen ook druk uitoefenen op regeringen om actie te ondernemen. Wij moeten erkennen dat diplomatieke inspanningen tijd en geduld vergen. Het kan jaren duren voordat resultaten worden geboekt, maar dat mag ons niet ontmoedigen. Het alternatief, namelijk een wereld waarin conflicten en spanningen blijven escaleren, is veel gevaarlijker.

In plaats van het voeren van een nieuwe wapenwedloop, moeten we streven naar ontwapening en nucleaire beheersing. Dit kan alleen gebeuren als we China en Rusland aan boord krijgen en hen betrekken bij internationale inspanningen om de verspreiding van nucleaire wapens te stoppen. Dit vergt diplomatie en geduld, maar het is de enige manier om de wereld veiliger te maken voor toekomstige generaties.

Een ander punt van zorg is de opkomst van autoritaire regimes over de hele wereld. We zien een zorgwekkende trend waarin democratieën worden ondermijnd en autoritaire leiders hun macht consolideren. China en Rusland spelen vaak een rol in het ondersteunen van deze regimes, en we moeten hen ter verantwoording roepen voor hun acties. In plaats van het voeren van een nieuwe koude oorlog, moeten we proberen om China en Rusland te overtuigen van het belang van democratische waarden en mensenrechten. Dit kan alleen gebeuren als we open en eerlijke gesprekken voeren en proberen begrip en consensus te bereiken.

Mijn zorgen zijn niet slechts gebaseerd op pessimisme, maar eerder op een diepgewortelde overtuiging dat we de koers van de geschiedenis kunnen veranderen. We moeten de sjablonen die we vroeger gebruikte nu weer van onze zolders halen en afstoffen om te gebruiken. We hebben de middelen en de technologie om de wereld te verbeteren en de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd aan te pakken. Maar dit kan alleen gebeuren als we bereid zijn om samen te werken en compromissen te sluiten.

Het is tijd om de oude denkbeelden van vijandigheid en rivaliteit achter ons te laten en in te zien dat we allemaal op dezelfde planeet wonen en de toekomst samen moeten vormgeven. We kunnen niet langer toestaan dat onze zorgen ons verdelen. We moeten naar een toekomst streven waarin dialoog, samenwerking en begrip centraal staan in onze internationale betrekkingen. Het is belangrijk om te begrijpen dat het betrekken van China en Rusland bij internationale gesprekken geen garantie zijn voor succes. Deze landen hebben hun eigen belangen en agenda’s, en ze zullen niet altijd bereid zijn om toe te geven aan internationale druk. Maar we moeten het op zijn minst proberen.

Een belangrijk aspect van dit proces is het opbouwen van vertrouwen tussen alle betrokken partijen. Vertrouwen is de basis voor succesvolle diplomatie. Dit betekent dat we eerlijk en open moeten zijn in onze communicatie en dat we ons aan onze verplichtingen moeten houden. Verder is het essentieel om wederzijds respect te tonen voor de soevereiniteit en belangen van andere landen. Dit betekent dat we geen eenzijdige acties moeten ondernemen die andere landen provoceren. Het betekent ook dat we bereid moeten zijn om te onderhandelen en compromissen sluiten om tot oplossingen te komen.

Een ander aspect van mijn zorgen is de dreiging van klimaatverandering. Dit is een van de grootste uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd, en het vereist een gezamenlijke aanpak van alle landen. China en Rusland behoren tot de grootste vervuilers ter wereld, en hun acties hebben een aanzienlijke invloed op het klimaat.

Het is essentieel dat deze landen hun verantwoordelijkheid erkennen en stappen ondernemen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Dit kan niet worden bereikt zonder internationale samenwerking. Het is van cruciaal belang dat de Verenigde Staten, China en Rusland samenwerken om de doelstellingen van het Klimaatakkoord van Parijs te halen. Dit betekent dat er druk moet worden uitgeoefend op deze landen om hun klimaatdoelstellingen te halen en hun inspanningen op te voeren. Het betekent ook dat er technologieën en financiële steun beschikbaar moeten worden gesteld om ontwikkelingslanden te helpen hun eigen uitstoot te verminderen.

Als China en Rusland weigeren bij te dragen aan mondiale klimaatinspanningen, zal dit niet alleen de klimaatverandering verergeren, maar ook de wereldwijde spanningen vergroten. Klimaatverandering kan leiden tot conflicten over hulpbronnen, migratie en veiligheid, en deze conflicten kunnen zich over de hele wereld verspreiden.

Een andere zorg die ik heb, is de verspreiding van nucleaire wapens. Dit is een van de meest verwoestende bedreigingen voor de wereldvrede, en het is van het grootste belang dat alle landen hun verantwoordelijkheid nemen om deze dreiging te verminderen.

China en Rusland zijn twee van de negen kernwapenstaten ter wereld, en ze spelen een cruciale rol in de nucleaire ontwapening. Het is van vitaal belang dat deze landen de inspanningen ondersteunen om het aantal kernwapens te verminderen en uiteindelijk volledig te elimineren. Dit kan worden bereikt door internationale onderhandelingen en verdragen, zoals het Verdrag over de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) en het Kernstopverdrag. China en Rusland moeten zich actiever inzetten voor deze inspanningen en hun nucleaire arsenalen verminderen. Het is ook belangrijk om te voorkomen dat andere landen kernwapens ontwikkelen. Dit vereist een gezamenlijke inspanning om de verspreiding van nucleaire technologie en materialen te beperken. Als China en Rusland niet actief deelnemen aan deze inspanningen, zal dit de wereld steeds meer onveiliger maken.

Ik maak mij zorgen over de groeiende ongelijkheid tussen landen. Terwijl sommige landen steeds welvarender worden, blijven anderen achter. Deze ongelijkheid kan leiden tot conflicten, migratie en onrechtvaardigheid. China en Rusland hebben de middelen en invloed om bij te dragen aan de vermindering van deze ongelijkheid. Dit kan worden bereikt door middel van ontwikkelingshulp, handelsbeleid en economische samenwerking. Het is van cruciaal belang dat deze landen hun rol als mondiale spelers erkennen en zich inzetten voor een eerlijkere wereld.

Als we China en Rusland blijven behandelen als tegenstanders in plaats van potentiële partners, zullen we nooit in staat zijn om oplossingen te vinden voor de complexe problemen waarmee we worden geconfronteerd. We moeten erkennen dat ze een legitieme plaats hebben in de mondiale arena en dat we samen moeten werken om de uitdagingen aan te gaan die voor ons liggen. Om al deze zorgen aan te pakken, moeten we een gezamenlijke inspanning leveren. Dit betekent dat alle landen, groot en klein, hun verantwoordelijkheid moeten nemen en actief deelnemen aan internationale gesprekken en onderhandelingen. Het betekent ook dat we bereid moeten zijn om concessies te doen en compromissen te sluiten.

Het is tijd om te erkennen dat de wereld niet langer kan functioneren op basis van unilaterale acties en machtsstrijd. We moeten streven naar samenwerking, begrip en vertrouwen. Dit betekent dat we China en Rusland niet langer kunnen negeren of isoleren, maar ze juist moeten betrekken bij alle zorgen en uitdagingen waar de wereld voor staat. Als China en Rusland altijd dwars zullen blijven liggen en we er niet in slagen om ze te betrekken bij internationale inspanningen, dan zal de wereld naar de knoppen gaan. De gevolgen van conflicten, klimaatverandering, nucleaire proliferatie en ongelijkheid zullen ondraaglijk zijn. Het is tijd om actie te ondernemen voordat het te laat is.

Laten we onze zorgen omzetten in actie. Laten we streven naar een wereld waarin samenwerking en diplomatie de boventoon voeren. Laten we ervoor zorgen dat China en Rusland hun verantwoordelijkheid nemen en bijdragen aan een betere toekomst voor ons allemaal. Onze wereld verdient niets minder.

Als dit verhaal toch bewaarheid zou kunnen worden, dan is dat de oplossing voor ons allemaal, dan zijn wij samen in de zevende hemel.

I Have a Dream, zei Martin Luther King voordat hij werd vermoord op 4 april 1968.

WEERT JGJCVA: 06-11-2023,

Ik wil Poetin van Rusland en Xi Jinping van China bij elkaar brengen en om dan samen met het Westen aan tafel te gaan en dan samen te overleggen tot het probleem is opgelost hoe de Wereld verbetert kan worden. Verdragen opzeggen en weer volop de wapenwedloop aangaan waardoor de wereld steeds meer onveiliger wordt is een groot schandaal. Ergens in de krant staat zomaar ineens dat er verdragen voor tanks worden opgezegd omdat Rusland dat ook gedaan heeft. Het is toch van de zotte dat mensen totaal geen verstand meer blijken te hebben en maar wat aanrotzooien. De wereld steeds onveiliger maken in plaats van veiliger.

In een tijdperk van toenemende geopolitieke spanningen en wereldwijde uitdagingen, staat de wereld nu op een kruispunt. Aan de ene kant was Vladimir Poetin, de president van Rusland, en aan de andere kant Xi Jinping, de president van China. Beide leiders hebben aanzienlijke macht en invloed in hun respectievelijke landen, en ze worden geconfronteerd met complexe problemen die de hele wereld aan het beïnvloedden zijn.

Het Westen, wij dus, en vertegenwoordigd door leiders uit Europa en Noord-Amerika, stond klaar om te overleggen en samen te werken met Vladimir Poetin en Xi Jinping. De wereld heeft dringend behoefte aan een oplossing voor tal van problemen, waaronder klimaatverandering, wereldwijde gezondheidscrises, economische ongelijkheid en conflicten tussen landen en waarvoor nu oorlogen worden uitgevoerd.

Op een dag besloten Poetin en Xi Jinping dat het tijd was om de handen ineen te slaan. Ze begrepen dat de wereld beter af zou zijn als de grootmachten samenwerkten in plaats van tegen elkaar te strijden. Ze nodigden leiders uit het Westen uit voor een historische topbijeenkomst waarin ze hun verschillen opzij zouden kunnen zetten en zouden proberen een gemeenschappelijke weg vooruit en toekomstgericht te vinden.

De topbijeenkomst begon met een korte toespraak van Poetin, waarin hij benadrukte dat de wereld niet gebaat was bij verdeeldheid en confrontatie. Hij erkende dat Rusland en het Westen historische geschillen hebben, maar betoogde dat de tijd was gekomen om te streven naar vrede en samenwerking.

Xi Jinping voegde eraan toe dat China bereid is om zijn economische macht en technologische vooruitgang in te zetten om wereldwijde problemen aan te pakken. Hij benadrukt het belang van internationale solidariteit en benadrukt dat niemand een eiland is en dat geen enkel land deze problemen alleen kan oplossen.

De leiders van het Westen stemden in met deze visie en benadrukten het belang van multilaterale samenwerking. Ze spreken over de noodzaak om klimaatverandering aan te pakken door middel van duurzame energie, het belang van gezamenlijke inspanningen om wereldwijde gezondheidscrises zoals pandemieën te voorkomen en te beheersen, en de dringende noodzaak om economische ongelijkheid te verminderen.

Na maanden van intense gesprekken en onderhandelingen worden er overeenkomsten gesloten. De leiders beloven om gezamenlijk actie te ondernemen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en de opwarming van de aarde te beperken. Ze zullen investeren in groene technologieën en hernieuwbare energiebronnen en om een duurzamere toekomst te bevorderen.

Wat betreft de wereldgezondheid, wordt er afgesproken om een gezamenlijk fonds op te richten om snel te reageren op pandemieën en om vaccins en medische voorraden toegankelijk te maken voor alle landen, ongeacht hun economische status.

Om economische ongelijkheid aan te pakken, worden er afspraken gemaakt om de toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en economische kansen te verbeteren, zowel in eigen land als wereldwijd. Er zullen maatregelen worden genomen om corruptie en financiële oneerlijkheid aan te pakken.

De wereld kijkt vol verwachting naar deze historische overeenkomsten en naar de belofte voor een betere toekomst. Hoewel er nog veel werk te doen is om deze doelen te bereiken, is de stap in de richting van internationale samenwerking een lichtpuntje in een wereld die altijd geteisterd wordt door verdeeldheid en conflicten.

De leiders verlaten de topbijeenkomst met een gevoel van optimisme en vastberadenheid. Ze begrijpen dat de weg naar een betere wereld lang en uitdagend zal zijn, maar ze zijn vastbesloten om samen te werken en de nodige stappen te zetten om de wereld te verbeteren. Samen zullen zij werken aan een toekomst waarin de wereld veiliger, gezonder en rechtvaardiger zal zijn voor alle mensen, ongeacht hun nationaliteit of achtergrond.

Dit verhaal benadrukt de mogelijkheid van internationale samenwerking en de hoop op een betere toekomst voor onze planeet. Het illustreert hoe leiders van verschillende landen kunnen samenkomen en samenwerken om mondiale uitdagingen aan te pakken en een positieve verandering teweeg te gaan brengen.

• Het is als de rimpeling in het water die geen oneffenheden toelaat.
• Met z’n tweetjes aan tafel praat gemakkelijker dan alleen.
• Wie veel begrijpt zwijgt steeds vaker.
• Doe water bij de wijn en laat hem dan alsnog goed smaken.
• Luisteren naar elkaar is beter begrijpen hoe een ander denkt.
• Omgaan met mensen begint altijd bij jezelf en gaat zoals het universum, het dijt steeds verder uit.

Is dit fictie, een droom, eigenwijsheid of een doordachte mogelijkheid?

JGJCVA-05-11-2023*de Wereld gaat ten onder*          J.G.J.C. van Asperen, Weert.

Maar allereerst dit, dit paar schoenen vonden wij een aantal jaren geleden tijdens onze wandeling in een bosgebied op deze boomstam geplaatst in het Sauerland zoals ze zijn afgebeeld en zomaar eens zijn weggezet door iemand: Tekst die bij de foto van de oude schoenen hoort en die wij als tekst toepasselijk vonden: Deze oude schoenen zijn begroeid met mos en gelukkig waren deze twee veters los. Zo te zien is er veel mee gelopen voordat de tijd ze ging slopen. Bedenk dat straks ook jouw persoon zo puur ook genomen wordt door dezelfde natuur. Dat alles wat je nu bezit ook ooit zal verdwijnen zoals het mos op deze oude schoenen zal groeien en een bezit was, eens ook dan zal wegkwijnen.

Als je zo in gedachte bent wat gebeurt er dan verder in de wereld van 2023 maar ook in de Paasweek en op deze belangrijkste Christelijke feestdag? Dit betekent voor mij in eerste instantie ook dat er gevierd wordt dat Jezus is opgestaan uit de dood. Dit verhaal moet u ook vasthouden in uw gedachten want wat heeft dat dan met de wereld van vandaag de dag te maken? Nou…. heel veel.  Want ook is het ‘t feest van de nieuwe lente en van het nieuwe leven. Dit nieuwe leven is de Brandstof voor ons in het Geloven, in het Hopen en wat in deze tijd zeer voornaam is, geloven in de liefde tot elkaar.

In deze lente van 2023 bloeien de bloemen weer op, de vogels beginnen weer te zingen. Het sprokkelen van nestmateriaal is weer begonnen voor het bouwen van een warm nest. Het is een seizoen van vernieuwing en wedergeboorte, ons leven wordt gereset. Opnieuw mag je Geloven in een mooie toekomst, opnieuw mag je hopen dat de wereld ten goede keert en dat de mensheid meer met haar liefde strooit.

Overal om ons heen is het nieuwe leven duidelijk zichtbaar en merkbaar door de bloemknoppen die openspringen, het blad begint weer aan de bomen en struiken te groeien. De dagen beginnen weer te lengen door de zon die eerder opkomt en steeds later op de dag weer verdwijnt om morgenvroeg uitgerust en fris weer de nieuwe dag te gaan beginnen en ons de nodige warmte geeft.

Niet in Oekraïne en elders in de wereld daar moeten de mensen elke dag met angst en beven leven, proberen elke dag deze frisheid te zoeken als de elektriciteit en het water wordt afgesloten door het ontploffen van een drone die een bom eronder heeft vastgehouden als een boodschap van die duivel uit het Kremlin of van die andere dictator ergens op de wereld met hun schrikbewind en macht.

Israel, het beloofde land waar vele mensen samenstroomde als het water in de Jordaan naar dit ene punt in het Midden-Oosten, daar waar Jezus werd geboren en gedoopt, daar blijft men steeds oorlog voeren met haar buren en zal dit blijven doen alle dagen van ons leven.

Afrika droogt op, water is schaars en mensen betalen met hun leven. Vluchten omdat eten en water schaars zijn. Zij vluchten naar landen waar hun behoefte wordt beloond en de honing voor hen ook rijkelijk zal vloeien. Komt men uiteindelijk ook in hun beloofde land? Door het veelvoud van vluchtelingen hebben deze mensen het in Europa ook steeds moeilijker, zullen zij als zij niet gehoord worden door ons ook steeds meer gaan zwerven, door zonder enige Hoop en Liefde. Zullen deze mensen dan nog altijd Geloven?

Wij hebben de nieuwe Geraniums en diverse andere planten op ons balkon in potten gezet en opnieuw op hun plaats gezet en hun plek daarvoor ingericht. Wij hoeven niet te denken staan deze potten met bloemen er morgen nog? Wij leven niet in een oorlogsgebied. Wij geven deze fleur en kleur op ons balkon omdat het leven weer de kwaliteit van ons krijgt die het verdient na de sombere wintermaanden.

Wijzelf kunnen hiermee plezierig omgaan en wij kunnen gemakkelijk praten, elders in de wereld denken ze wel aan deze fleur en kleur, maar krijgen het niet. Zij zouden maar al te graag willen ruilen met ons om hun leed, pijn en ellende van de oorlog met dat fleurige balkon van ons te ruilen.

Het is moeilijk voor ons voor te stellen dat dit ook in Oekraïne niet kan zolang het een oorlogsgebied is met die dreigende drones en raketten van die duivel in het Kremlin. Tanks die alles platwalsen en ingezaaide akkers voor toekomstig voedsel voor mens en dier steeds te blijven vernietigen.

Bij ons en in een middelgrote stad en aan de rand van een geweldig en uitgestrekt bosgebied, zijn mensen wel druk bezig met het voorbereiden van hun lentefeest of andere lenteachtige zomerse festiviteiten. Er zijn kraampjes opgezet waar lokale bedrijfjes die hun producten aan de man brengen, er is een parade gepland met kleurrijke kostuums en dansers.

Allerhande programma’s zijn er bij ons royaal gepland. Er wordt gezorgd voor veel muziek. Elders in de wereld maakt men oorlog door wapengekletter en elkaar vermoorden en elders worden militaire parades gehouden om hun overwinningen van weleer te vieren. Deze zelfde landen zijn bezig oorlog te voeren tegen onschuldige landen en mensen zonder een balkon met bloemen. Dat balkon dat er zojuist is afgeschoten met nog in hun gedachte de geplande voorjaarsbloemen. Dit wordt allemaal vernietigd door de op weg gestuurde drones en raketten van die oorlogvoerende criminelen landen.

De burgers van de nabijgelegen dorpen en zelfs uit de verre regio in mijn land zijn steeds op weg naar een toekomstig lentefeest en zij zijn bijzonder opgewonden om dit toekomstige lentefeest te gaan meemaken. Andere burgers zoals vluchtelingen zijn van plan om eens ook als gemeenschap en ook gezamenlijk deze lentedag te kunnen vieren. Wij hebben ons in het vrije land zelfs iets meer dan normaal vrolijker uitgedost en ook voorzien van frisse kleuren in onze kleding en om dit met de lente te kunnen dragen. In alle vrijheid zullen die anderen in een oorlogsgebied en als vluchteling en op krakkemikkige bootjes op de wijde zee dit goede leven van ons zo moeten ontberen.

Op de ochtend van het feest worden hier in dit land de burgers wakker met de lentezon die door het slaapkamerraam schijnt. Zij, de mensen in Oekraïne, zij worden steeds wakker van de explosies in de onverlichte duistere enge nachten door die vijandige drones en raketten. Bombardementen worden uitgevoerd en deze bommen vallen dan ook zeer nabij. Steeds worden burgers gewekt door loeiende sirenes als waarschuwing om in schuilkelders te gaan verblijven.

Wij staan wel vroeg op in alle gezondheid en na dat we ontbeten hebben en opgefrist zijn lopen wij uitgedost naar buiten om de frisse voorjaarslucht in te ademen. Geen kruitdampen dus en vervolgingen zoals elders in de wereld. Er wordt een perfecte lentedag bij ons verwacht, met een lichte warme bries die door de straten waait en die de bloesems aan de bomen doet dansen in de voorjaarswind, hierdoor komt onze gemoedelijke sfeer en het leven weer snel en onbedreigd op gang.

Er dreigt voor ons burgers echter ook een gevaar en dat is de processierups die in de bomen van het park en het uitgebreide bosgebied huishouden. Dit is een jaarlijks terugkerend probleem van deze rups. Daarom wordt hier bij dit feest dit beestje heel serieus in achtgenomen en iedereen wordt vooraf geïnformeerd. Maar ook vogelgriep en andere soorten griepvirussen gaan de wereld rond en in de broedtijd als veel vogels bij elkaar komen om te broeden gaan veel vogels door besmetting dood.

Door onze leefgewoontes houden wij veel dieren als grote hoeveelheden om de kosten te dekken bij elkaar in hokken en stallen. Wat er dan gebeurd is en ook daardoor dat door de samengehokte grote hoeveelheid deze ziektes worden uitlokt. Er worden brieven met waarschuwingsteksten opgehangen. Er wordt uitleg gegeven wat te doen. Het lijkt op de oorlog in Oekraïne omdat deze oorlog ook steeds verder gaat en paniek zaait onder de burgers. Ik denk dat veel mensen in Oekraïne best zouden willen ruilen en dan hun voorkeur zouden uitspreken voor onze processierups. Dus het kan erger.

Ook heb ik al de eerste meikever in mijn handen gehad op 5 mei 2023 en dat alleen al geeft mij veel plezier als ik terugkijk naar vroeger. Veel mensen trappen deze beestjes nu dood omdat zij onze jeugd niet hebben beleefd zoals wij die vroeger beleefde. Jaren zijn deze beestjes weggeweest vanwege de gifstoffen die men rondstrooide op akkers en elders waardoor de beestjes zich in bossen gingen ingraven. Waren dit de schuilkelders, dat onder de grond verblijven van deze beestjes totdat de lucht weer veilig was? Als ik dan terugdenk en aan vroeger denk dat wij thuis met deze beestjes speelde in de keuken en aan een touwtje uit de naaidoos van mijn moeder en aan hun pootjes vastbonden en dan door de keuken lieten rondvliegen dat was alleen al veel schik voor ons zoals wij speelde.

‘S avonds als het donker was en de straatlantaarns waren aan dan kwamen die meikevers op het licht af en vielen in de daar onderstaande hagen waar wij de beestjes zo konden pakken en dan konden wij op een avond zomaar er een stuk of tien vangen. Aan het leed van het beestje dachten wij als kind toen niet. Omdat deze meikever vele jaren weg is geweest kent de jeugd van nu bij terugkeer deze meikever niet en ziet ze aan als gevaarlijke insecten.

Ik dacht ik ga deze brief schrijven en aanvullen met wat mijn gedachten nog meer waren met Pasen in 2023 en deze sturen aan diverse personen. Ik weet nog niet aan wie en of deze mensen geïnteresseerd zijn op een dergelijke brief van mij, zij zullen zeker vaker dergelijke brieven op de deurmat vinden, maar dan toch….

Dit schrijven gebeurde heel spontaan en ging vanzelf.

Dit verhaal kwam toen zomaar bij mij op tijdens en de dagen rond Pasen in 2023 toen mijn vrouw en ik samen keken naar de TV en op de zender Canvas van de Belgische tv hadden afgestemd. Hier in deze film en geschiedenisverhaal werd teruggekeken naar Rusland vv het Westen en Oekraïne over het neerhalen van vlucht MH17.  Dit is nu bijna 9 jaar geleden.

De rol die Frans Timmermans speelde tijdens de zitting in UN en de rol als minister van buitenlandse zaken van Nederland toen de MH17 was neergestort in Oekraïne door een beschieting door militairen uit Rusland op het vliegtuig gericht en met 298 doden ten gevolge. De emotionele toespraak van minister Frans Timmermans in de VN-Veiligheidsraad in New York zorgde ervoor dat daardoor de raad unaniem een VN-resolutie aannam waarin het neerhalen van vlucht MH17 in Oekraïne werd veroordeeld.

Iedereen in de UN toen schoot in de schrikstand toen hij, Frans Timmermans duidelijke taal sprak over deze vreselijke daad die door een stelletje losgeslagen Russen werd uitgevoerd en hoogstwaarschijnlijk in opdracht van het Kremlin. Inmiddels zijn we bijna 9 jaren verder en is er inmiddels een enorm monument voor de slachtoffers ingericht in Vijfhuizen en zijn de Afgelopen november door de rechtbank in Den Haag de Russen Sergey Dubinskiy en Igor Girkin en de Oekraïner Leonid Kharchenko veroordeeld tot levenslange celstraffen wegens hun rol in het neerhalen van vlucht MH17 op 17 juli 2014. Zij waren niet aanwezig in Den Haag in het Vredespaleis maar wel veroordeeld. Of ze ooit in de gevangenis zullen verblijven is nu een vraag, of het ooit zal gebeuren, ik denk het niet.

Er komt vandaag een uitslag binnen waarbij wordt aangegeven dat het vertrouwen bij de bevolking in de Tweede kamer in Nederland onder de 25% ligt. Erg weinig wordt het vertoon in de Kamer gewaardeerd en soms ook niet erg als voorbeeld voor de jeugd gezien. Nederland is in Europa het enige land die geen Europavlag met standaard heeft staan naast de Nederlandse vlag. Raar toch dat er een deel van de Tweede kamer geen vlag wil. Boeren doen eigenlijk hetzelfde en draaien gewoon zonder toestemming door de Nederlandse regering de DRIEKLEUR om. Zijn wij in Nederland te slap en misschien te naïef. Denken zij dan, het zal wel zo’n vaart niet lopen, denken zij anders dan wij of zijn bewindslieden te laks geworden of hebben zij in deze tijd angsten om vervolgt te worden in de geheimzinnige media door de een of andere crimineel?

Dan denk ik opeens aan de losgeslagen jeugd van deze tijd. Deze jeugd krijgt steeds vaker de indruk dat het heel normaal is dat zij zwaar vuurwerk en explosieven voor veel geld en in een opdracht van en voor druggerelateerde criminelen uitvoeren. Explosieven plaatsen aan panden en woningen van onschuldige mensen en niet weten wat de gevolgen zijn van hun daad. Het schieten in opdracht op woningen en zakenpanden. Het geld en de belangrijkheid naar anderen toe is veel belangrijker voor hen dan een slap of oninteressant leven als persoon in de ondergrens van onze samenleving.

Wat hebben wij een grote moeite om zelfs “voetbalfans” in het gareel te krijgen. Wat zijn dit voor voetbalfans of zijn het hooligans die er op uit zijn de sport te verstoren en of hun omgeving daar problemen door ondervindt, zal hen om het even zijn. Het lijkt wel dat onderweg tijdens de groei van deze mensen ergens een verkeerde afslag in hun hersenpan is genomen. Het zijn geen voorbeelden voor geen enkel iemand en zeker niet voor de opgroeiende jeugd.

De jeugd ziet veel verkeerde dingen om zich heen gebeuren en de tv en de kranten praten smakeloos over schietpartijen en messentrekkerij en vertellen dit gevaar of het de gewoonste zaak van de wereld is. Voor een paar rotte centen voeren deze jeugdigen elk verzoek uit. Zij kijken naar het rijke gedrag van veel voetballers en andere sportende grootheden. Voetballers als Messi en Ronaldo geven voorbeelden genoeg af over hun rijkdom en laten een onbehoorlijk gedrag zien.

De smartphone van kinderen en jongvolwassenen staat vol met mogelijkheden om te gebruiken en niets is hun vreemd. Het lijkt wel of hun verstand op de loop is en van de geschiedenis en toekomst geen weet hebben. Hun ouders weten vaak niet wat hun kroost uitvoert en hoe zij onderhandelen met zware criminelen en daardoor automatisch in dit criminele circuit belanden. Ouders weten vaak niet dat door de criminaliteiten van hun kinderen en dat zij zelf straks er ook bij betrokken raken.

Het lijkt soms alsof wij met onze geschiedenis en onze vergevorderde leeftijd aan de verkeerde kant van de lijn staan. Porno en gerelateerde seks wordt gedemonstreerd op V1 op SBS 6 en iedereen lacht om het hardst mee met die presentatie. Niets is meer normaal en ouders zijn niet meer thuis en bemoeien zich niet met de opvoeding van hun kinderen. Veel ouders schijnen geen geld meer te hebben om hun kinderen smorgens een gezonde boterham te kunnen aanrijken.

Complete generatie ouders zijn we verloren en zijn we die onderweg in de jaren die voorbijkwamen verloren, maar deze ouders hebben we nu heel hard nodig in hun kinderopvoeding. Het taalgebruik van de jeugd is van een hoog spraakniveau en als je de jeugd tegenwoordig hoort praten schrik je wel eens en als je een vergelijking met ons vroeger maakt. Hier zit al heel veel verschil in deze beleving van de huidige tijd. Oppassen met wat je zegt, iemand terecht wijzen, of het korte lontje van sommige jonge mensen begint al te ontvlammen en dit kan lijden van kwaad tot erger. Messen en ander gereedschap hebben zij allemaal in hun broekzak zitten uit voorzorg om door andere te worden aangevallen, elkaar niet meer vertrouwen is de norm omdat zij op het verkeerde pad zitten?

En altijd deze verkeerd en bewust zo opgestelde berichtgeving in de krant en op tv en radio als dat iemand zoals bijvoorbeeld omroepbaas Jan Slagter een doodssmak zou hebben gemaakt in het Mediapark in Hilversum. Maar dan blijkt als je het artikel aanklikt dat het al vorig jaar is gebeurd. De lezer leest het artikel zoals het is opgesteld bewust verkeerd en is nieuwsgierig. Zonder verder te klikken komen er vanzelf verkeerde berichten naar de burgers. Tv-zender Op1 treft maatregelen zegt men doodleuk vandaag in de krant alsof het gisteren of vandaag pas gebeurd was. Dit zijn steeds van de media de kleinigheden om de lezer bewust te bedonderen en om hem of haar op het verkeerde been te zetten en om het artikel ook bewust smeuïger te maken als dat het werkelijk was. Wat is de kloe van dit alles? Het blijkt dat de ernst van de zaak nooit is zoals de zaak die wordt opgediend.

De hele vuile oorlog in het mooie land Oekraïne die Poetin nu opvoert met nog veel meer doden tot gevolg dan in andere oorlogen samen en ook nog steeds maar blijft doorgaan is door en door slecht en een soort oorlog met een achterbaks karakter. Misschien ook een reden temeer om deze oorlog te beginnen om de hele gebeurtenis van de MH17 te camoufleren en op een ander plan te zetten voor hem als leider van het in zijn ogen heilige Rusland. Deze achterbakse daad door Rusland begaan moet voor de Russen achter het gordijn verstopt blijven. Je zult maar een Rus zijn en je wordt door jouw leiders zo voor gekkie versleten dat is toch niet door onze westerse hoofden te begrijpen?

Vluchtelingen lopen door oorlogen en vervolging over onze grenzen heen en zijn in de tijd en de verzorging te vroeg voor ons aangekomen en zij willen door Nederland worden geaccepteerd maar onze verzorgingsstaat ook gebruiken om verder te gaan met hun leven dat abnormaal slecht was.

Kijk zelf ook en luister om je heen en ik bemerkte het volgende.

Worden wij als burgers van Europa als wij niet opletten overlopen door landen en hun dictatoriale leiders die nergens meer voor terugschrikken om dingen te doen die wij in het Westen nooit meer in ons hoofd zouden halen omdat ervaring uit het verleden ons leerde en steeds opnieuw waarschuwt om op het Democratisch pad te blijven?

Hebben we nu nog niet geleerd hoe het moet, gewoon dreigen met kernwapens zoals Poetin deed? Zijn wij alleen al in Nederland al zo in de problemen geraakt met crises na crises die niet opgelost kunnen worden? Nederland is een zogenaamd rijk land, maar tot op welke hoogte kunnen we zo doorgaan? Is dit dan niet deze zwakte van een land straks die de schuld krijgt als er weer andere uit politieke partijen de dictators tevoorschijn komen en binnen onze eigen landsgrenzen dit mooie Nederland voor het oprapen hebben?

Zijn er nu al in ons land stromingen bezig die er steeds maar bij ons proberen het erin te hameren dat wij het Koningshuis helemaal niet meer nodig hebben en dus zonder dit huis in Nederland kunnen functioneren? Sla de kranten maar open, kijk en luister naar verschillende tv-programma’s die steeds schertsend op het Koningshuis reageren? Onze regering hoor je hier niet over en onze regering springt voor ons Koninghuis niet in de bres zo lijkt het dan. Onze regering is toch verantwoordelijk voor dit soort uitspattingen?

Of je praat over de pandemie voor de Corona, de holocaust van de tweede wereldoorlog, het boek van Anna Frank, het milieu en stikstofvraagstuk, het zijn allemaal ontkenningen en deze gekke geesten veranderen steeds het gebeurde item. Milieuorganisaties gaan rechtszaken aan en verbieden het een na het ander en gooien een land zo verschrikkelijk op slot dat we nergens meer kunnen bouwen. De natuur is de moderne heilige geworden. Wij doen met z’n allen te weinig om dit recht te breien en goed te onderzoeken of het ook niet werkelijk anders kan. We praten erover in takeshows en dan is het opeens tijd, het programma zit erop en we gaan weer verder met ademhalen. Het onderwerp wat zeer interessant bleek te zijn en waarvan wij hadden kunnen leren, onze aandacht verbleekt weer en we gaan de volgende dag weer verder in onze normale doen met ons egoïstisch denken. Wij gaan verder alsof er mooiere zaken zijn die onszelf aangaan en voor onze hebberigheid gemaakt zijn.

Om een voorbeeld te noemen. De President van Frankrijk Emanuel Macron gaat samen met mevrouw von der Leyen de baas van Europa naar China op: 06-04-2023 en zij bezoeken daar de leider van China Xi Jinping. In hun kielzog gaan vanuit Frankrijk 10 Franse Ceo’s mee van industriële grootheden en dat bevreemdt mij al heel erg dat dit zo wordt geregeld want dat snap ik totaal niet. Waarom moet je deze 10 Franse Ceo’s meenemen naar China terwijl je toch gaat praten over vrede in de wereld? Praten over oplossingen in Oekraïne? Praten met elkaar om de spanningen weg te nemen en het vertrouwen onder elkaar te willen verbeteren?

Ik begrijp dit vertoon niet echt. Hier spreekt weer enige gewin voor Franse bedrijven uit. Wij wilde toch dat Europa onafhankelijk zou zijn van Rusland en China en andere dictatoriale werelden en wij dachten eerst we moeten veel meer in Europa zelf gaan maken en niet te afhankelijk worden van Rusland of China of van elk ander dictatoriaal bewind dan ook? Maar dan zie je dit voor je neus weer gebeuren.

Na het bezoek van deze twee Europese leiders aan de Chinese leider Xi Jinping gaat Xi Jinping met het land China gewoon zijn gang alsof er geen President Macron van Frankrijk en mevrouw Ursula von der Leyen vanuit Brussel bij hem op visite waren geweest. Als zo iemand als Xi Jinping denkt dat hij een vredesduif in zijn mandje heeft om Rusland te bewegen vrede te sluiten met Oekraïne heeft hij of zij het goed mis want hij voert tegelijkertijd manoeuvres uit om het eiland Taiwan heen om te provoceren. Ik denk dan ben je niet goed bij je hoofd en dan denk ik ook, moet je deze man dan ook al niet geloven?

Chinese vicepresident Han Zheng is op 11-05-2023 op bezoek in Nederland en schud de hand van Koning Willem Alexander en spreekt halverwege de middag met Premier Rutten in het torentje: Is het een charmeoffensief van China? Wat zijn de pijnpunten in deze relatie? Komt het dan ooit nog goed met Nederland en China en zal dan de relatie verbeteren met China? Waarom nu eigenlijk wel? Ik denk omdat de medestander van China is weggevallen door de oorlog die ze voeren met Oekraïne en daardoor geen vrienden in de wereld maken. Zij waren het die samen met Rusland steeds de veto’s uitspraken in de Verenigde Naties en elders. China heeft hulp nodig van het Westen omdat het land China zelf in nood is en de economie niet het je van het is. Zo zie je maar dat er ergens een duiveltje uit het doosje komt springen dat het Europa ook nu nodig heeft.

Ervaring heeft ons toch geleerd dat Poetin en zijn kornuiten in het Kremlin niet te vertrouwen zijn. Omdat al zovele van deze leiders uit zijn om hun macht uit te breiden waardoor het landjepik straks door elke dictator die kernwapens heeft en hiermee gaat dreigen zomaar wegkomt en spelen wij hier in het westen dan met onze democratische waarden straks de tweede viool?

Hebben wij nergens rechten klaar staan om deze mensen op een gegeven moment te berechten. Overal zitten angels verborgen en zijn de mogelijkheden te beperkt om deze dictators voor het beklaagdenbankje te krijgen.

Het westen bibbert van angst om dit dreigement van kernwapens, we hebben het jongstleden nog gezien in deze oorlog met Poetin en Oekraïne en Europa verstopt zich achter zijn eigen façades. Dan is China toch ook in staat een oorlog uitte lokken in plaats van vrede te stichten in een ander land? Xi Jinping gaat hetzelfde doen als Poetin dat deed met de Krim en gaat Taiwan inlijven, niet goedschiks dan maar kwaadschiks, maar Taiwan bij China voegen dat gebeurt op ’n dag, dat staat voor mij als een paal boven water.

Niet een enkel iemand is in dit Europa als leider van een democratisch land in staat om op te staan tegen deze kwaadwillende leiders in de wereld. Er is geen enkele Leider of President in het westen die voldoende gewicht heeft waarnaar geluisterd wordt. Dan zal boos worden en kwaad reageren richting een dictator zoals Poetin of Assad of de dictator van Iran of Noord-Korea of zelfs welke dictator dan ook in de wereld een nutteloos verhaal worden en voor elke niet democratisch leider een farce.

De paus noemt in een adem en ogenblik alle oorlogen en problemen in de wereld op in zijn Urbi et Orbi verhaal met Pasen 2023 op het overvolle Sint Pietersplein. Zonder boosheid in zijn stem leest hij zijn verhaal voor en was er verder bij hem weinig boosheid op te merken terwijl hij het stuk voorleest.

Jezus ging de tollenaars uit de tempel toch ook verjagen omdat deze lieden in de tempel niets te zoeken hadden. In geen enkele zin die de Paus voorleest in zijn verhaal wordt zijn stem verheven en er is geen kwaadheid op te merken. Op het laatst roept hij wel de mensheid op en 3 keer op het einde van deze voorgelezen tekst dat er vrede mag zijn voor elk land of individu in de wereld.

Regelmatig heb ik brieven gestuurd aan deze Paus Franciscus vanaf 2015 en hem verzocht te onderhandelen met het Kremlin en de Patriarch van Moskou. Hierover zijn zeker een 6-tal brieven richting Rome gegaan in de afgelopen jaren en steeds komt er een ontwijkend verhaal retour.

Zo ook schreef ik brieven aan Bundeskanzler Merkel in het verleden en steeds kwam er een brief retour van haar secondant en steeds met afwijkende regels voor mijn verhaal.

Zo ook veel brieven geschreven aan de Nederlandse politiek, het helpt niets en het schijnt dat de gewone burger zoals ik inmiddels ben ik 80 jaar oud en toch al zeg ik het zelf met enige ervaring, je telt niet meer mee en er wordt door deze wijsneuzen in Den Haag gewoon niet geluisterd en er wordt ook soms al schertsend en verwijzend gereageerd.

Ik vind dat wij in het westen ons te weinig en te slap gedragen als het erop aankomt. Geen enkele president of Premier in het Westen roept uit volle borst dat China, Rusland, Libanon, Irak, Iran of Sirih enz dit niet mogen doen wat ze doen met hun land en burgers, wij hebben geen gezag of vreedzaam wapen achter de hand. Zijn wij weer bang dat onze rijke economieën er onder te lijden hebben en heeft het gevolgen als wij protesteren, dat begrijpen deze dictators maar al te goed en doen daarom net wat zij met ons willen doen of wij willen of niet. Bezoek van Macron en von der Leyen was voor China een toneelstukje opvoeren, meer dan dat was het niet.

Ik zeg wel eens, de hele wereld is van de kook en van slag en we weten niet goed meer hoe de rails van deze wereldse treinen moeten liggen en gaat dan deze wereldse trein op de eens goed gelegde rails dan naar links of gaat hij naar rechts oprijden. Ergens komt deze trein zonder brandstof zeker tot stilstand.

Want ….. Zonder het Geloof, de Hoop en de Liefde als brandstof komt voor elk normaal mens op een heel klein stationnetje deze trein tot stilstand, maar op welk stationnetje dan? *JGJCVA12052023*