Brief naar His Majesty The King Charles III (Engels vertaald)
His Majesty The King Charles III
Buckingham Palace
London SW1A 1AA
United Kingdom
Betreft: Mijn brief bezorgdheid,
Weert: 08-12-2025
Koning Charles III was bij Trump op 27 en 28 april 2026, Koning Charles III heeft een mooie speech gehouden voor het Congres in Amerika. Hij zegt dat “vastberadenheid in Oekraïne de enige weg is naar een veilige wereld”. Mijn brief aan hem is beantwoord door het huis van de Koning. Mijn brief als volgt aan hem, Koning CHARLES III van Engeland.
Your Majesty,
Met diep respect richt ik mij ook tot U, bewogen door de recente ontwikkelingen rondom het conflict in Oekraïne en het vredesvoorstel dat wereldwijd zoveel emoties oproept. Het verhaal dat ik U graag onder de aandacht breng, schetst een schrijnend beeld van de diplomatieke schijnwereld waarin het lot van miljoenen mensen wordt bepaald door politieke belangen, haastige onderhandelingen en publieke statements die de werkelijkheid soms verhullen in plaats van onthullen.
Wat mij diep raakt, is het contrast tussen de glamour van politieke show en het immense menselijke leed dat zich dagelijks afspeelt in Oekraïne: families die hun dierbaren verliezen, kinderen die onder het geluid van luchtalarmen proberen te slapen, soldaten die vechten in modder en sneeuw. De onzekerheid over het vredesplan, de geheimhouding en de druk die op president Zelensky wordt uitgeoefend, maken duidelijk dat vrede niet zomaar een document is, maar een proces dat vraagt om transparantie, garanties en echte betrokkenheid.
Majesteit, ik hoop dat U zich wilt uitspreken voor een rechtvaardige vrede, waarin Oekraïne niet wordt geïsoleerd of gedwongen tot concessies die het land blijvend verzwakken. Uw stem als symbool van verbinding en medemenselijkheid die kan bijdragen aan het besef dat vrede pas veilig is als iedereen haar kent, begrijpt en steunt. Glitter en glamour adoreert President Trump in ruime mate. U als Koning Charles III van het Verenigd Koninkrijk hebt de mogelijkheid Donald Trump de goede kant voor Vrede voor Oekraïne op te sturen.
Met deze brief vraag ik uw aandacht voor het verborgen gevaar, het “addertje wat ik zie ergens verborgen onder het gras”, dat schuilt in haastige diplomatie en het ontbreken van echte garanties. Ergens ben ik met mijn leeftijd van 82 jaar en dus een beetje verder in ervaringen. De oorlog in Oekraïne raakt mij nog elke dag en steeds weer opnieuw ook al leef ik samen met mijn vrouw Tonny rijkelijk in een veilig land zoals Nederland. Met z’n allen kunnen we hier wat aan doen.
Ik schrijf aan zowat iedereen met een functionele betekenis, maar helaas moet ik U zeggen, alles gaat z’n gangetje en er veranderd niets, reacties op brieven blijven uit en als gewoon burger heeft het schijnbaar geen betekenis. Ruziemaken doen we in de wereld maar al te vaak en dat moet stoppen. Het leven is te mooi om steeds ruzie te blijven maken.
Het is een merkwaardig beeld komt bij mij steeds bovendrijven, een president op de rode loper, geflankeerd door glitter, camera’s en glimlachende beroemdheden, terwijl ergens duizenden kilometers verderop oorlogen voortwoekeren. Donald Trump, herkenbaar aan zijn theatrale gebaren en zijn voorkeur voor grootse statements, bleef even staan toen hem gevraagd werd naar het Amerikaanse vredesvoorstel voor Oekraïne. De flitslichten weerspiegelden in zijn ogen terwijl hij achteloos zei, “Ik ben een beetje teleurgesteld. Zelensky heeft mijn plan nog niet gelezen.”
De woorden rolden nonchalant over zijn tong, alsof het een romannetje betrof dat iemand vergat mee te nemen op vakantie. Geen spoor van ernst, geen nadruk op het immense menselijke leed dat dagelijks doorloopt aan het front, in kelders, in ziekenhuizen en in de stille keukens van families die hun dierbaren verloren hebben. Op dat moment maakte zijn uitdrukking iets duidelijk wat velen al langer voelden, er is iets aan de hand dat groter is dan het toneel van politieke retoriek. Iets dat men liever niet expliciet maakt, iets dat verscholen ligt onder een laag diplomatieke beleefdheden en publieke uitspraken die niet helemaal kloppen met de werkelijkheid. Een verborgen addertje onder het gras noem ik het?
Waarom sprak Trump zo achteloos over een plan dat de toekomst van miljoenen mensen zal bepalen? Waarom die haast, waarom die sarcasme richting een president die vecht voor het voortbestaan van zijn land? De rode loper, die normaal symbool staat voor glamour en ontspanning, wordt opeens het decor van een geopolitieke puzzel. Het contrast was bijna surrealistisch: waar het publiek keek naar jurkjes, sieraden en roddelrubrieken, klonk de echo van bommen en raketten door in de impliciete boodschap van Trump. Dit moment was niet zomaar een losse opmerking, het was een symptoom van iets groters.
Voor Trump is een snelle deal politieke kapitalisatie. Een “historische vrede” is een trofee die veel waard is. Maar vrede mag nooit een prijskaartje krijgen. De VS onderhandelt zelfstandig. Dat verzwakt de Europese stem en maakt de regio afhankelijk van Amerikaanse grillen. Elke concessie, hoe klein ook, zal door Rusland worden gepresenteerd als overwinning. En dat kan opnieuw geweld legitimeren. Het addertje is dus niet één ding, maar een nest. Een kluwen van diplomatie, belangen en risico’s. De wereldorde staat op een kantelpunt. Als deze vrede, in welke vorm ook, wordt opgedrongen zonder garanties en transparantie, dan verandert dat niet alleen Oekraïne. Het verandert de regels van het internationale spel. Dan wordt agressie lonend. Dan wordt oorlog beloond. Dan wordt rechtvaardigheid iets dat onderhandelbaar is. Dat is een gevaar dat verder reikt dan grenzen, tijdzones of politieke voorkeur. Het gaat om de vraag: Mag een grootmacht oorlog winnen door simpelweg te wachten tot de wereld moe wordt?
Het is niet overdreven, niet hysterisch en niet naïef om te voelen dat hier iets niet klopt. Politieke taal wordt vaak gebruikt om te verhullen, niet om te onthullen. Rode lopers zijn decorstukken die niets zeggen over de werkelijkheid. En vredesplannen zijn pas veilig als iedereen ze kent, begrijpt en steunt. Mijn intuïtie heeft gezien wat velen pas later zullen zien, de toon was verkeerd, de timing was vreemd, en de boodschap was te oppervlakkig om echt te zijn. Het addertje onder het gras beweegt. Het heeft nog geen beet gegeven, maar het sist al. En dat moeten we serieus nemen.
Ik weet zeker dat U zich ook betrokken voelt bij het leed van het Oekraïense volk en dat uw morele steun een lichtpunt kan zijn in deze donkere tijden.
Mijn vrouw Tonny en ik wensen u een fijne Kersttijd en al het goede voor het Nieuwe jaar 2026,
I have the honour to remain, Sir, Your Majesty’s most humble and obedient servant,
Tonny en Jan van Asperen – Weert – Holland



